Vakantie Gemund 2011

Eindelijk was het dan zover, we gingen na lang aftellen weer naar ons favoriete plekje in de Eifel. Als of ze het er om doet was Charlie weer loops. Ollie had een ontstoken wond op zijn schouder en de dag voor vertrek ben ik nog met hem naar de dierenarts geweest, daar kreeg ik een antibiothica kuur, betadine shampoo en een zalf mee. Ik kocht nog snel wat T-shirtjes om er voor te zorgen dat Ollie niet aan de wond kon krabben en natuurlijk had ik weer veel te veel bagage bij me. De auto zat propvol. Het weer zat niet echt mee, maar we hadden afgesproken om ons humeur hier niet van af te laten hangen. De reis verliep voorspoedig, de hondjes waren rustig onderweg en verbazingwekkend hoe snel de honden zich aan passen. Toen we bij de hut aankwamen stond het honden hek er al, dat was een flinke meevaller. De honden kunnen hierdoor niet bij het huisje weg lopen. Alhoewel Umi er over heen kan springen en voor Max zal het ook geen probleem zijn. Het is geweldig om te zien dat elke hond op zijn eigen manier zijn vakantie beleeft. Zoë vindt het heerlijk om te graven, te zwemmen en rond te rennen. Zit het liefst op haar bankje voor het huisje op de uitkijk, zodat ze een goed overzicht heeft over het dal. Max is vooral gefixeerd op de baasjes en vind alles leuk zolang hij maar in onze buurt is. Natuurlijk hij is een waterhond en vindt hij het fantastisch om te zwemmen, wat hij dan ook heel goed kan. Umi is een kleine boef, voelt zich het haantje. Heeft dit jaar laten zien dat ook hij kan zwemmen en wat hebben we gelachen toen hij als een zeehond met kop onder water dook om een stok van de bodem af te pakken. Charlie en Abay doen alleen aan pootje baden en ook Ollie die zijn schouder droog moest houden, genoot van het banjeren over de stenen in de rivier.

 Is Zoë echt een shih tzu of ...... Ze verzuipt nog liever dan dat ze haar stok los laat.

Abay aan het pootje baden.

Zoë zwemt naar haar stok, de rest moedigd aan.

Brrr.... zestien graden is niet mijn temperatuur. Ik ga niet verder.

Ollie houdt de boel in de gaten, alles onder controle!

Max heeft een speelkameraadje, Winnie een bordercollie.

Oh nee die stok is van mij, ik heb hem gehaald.

Ollie is mijn grote, veel te zware knuffelbeer.

 Helaas gingen de 2 weken weer veel te snel voorbij, maar we hebben genoten en niet alleen wij. We hadden beter weer besteld, maar waarschijnlijk hadden we het van te voren moeten afrekenen. Volgende keer beter. 

Vakantie in de Eifel 2010 

Na onze vakantie van vorig jaar die eigenlijk na 1 dag al eindigde, omdat ik niet meer lopen kon en uiteindelijk in een ziekenhuis in Prüm belande met achteraf een dubbele hernia gingen we afgelopen augustus in de herkansing. Charlie zat tegen haar loopsheid aan. Met drie reuen zat het er in dat het lastig zou worden en gingen we op het aanbod in van Harco en Judith in om haar bij hun te laten logeren. Het was raar hoor, ook al waren we er van overtuigd dat Charlie het niet beter kon treffen met haar logeer adres, vonden we het naar om haar achter te laten. Charlie bleef dus achter en met de andere honden vertrokken we richting de Eifel. Voor drie weken hadden we onze vertrouwde blokhut gereserveerd en wat een overweldigend gevoel overviel ons op het moment dat we het dalletje in reden. Ook de honden voelde zich meteen weer thuis. We begonnen met de afrastering te plaatsen, zodat er geen honden spontaan aan de wandel konden of gaan zwemmen. Met 6 ondernemende natuur en zwemvrienden ben je het overzicht snel kwijt. Het weer was perfect, lekker zonnig, niet te warm. Kortom genieten maar.

Abay lekker genieten van het zonnetje op het bankje voor het huisje.

Eric met de honden op het veld voor de hut, even lekker achter een bal aan rennen altijd een feestje.

Vakantie in de eifel 2008

Alles stond al klaar, d.w.z. 7 honden, hondenvoer en voor ons een heel klein tasje met spullen. Wij hebben een toyota Yaris, dus vraag niet hoe we alles er in kregen, maar het is ons gelukt. Vroeg gingen we op pad. Belle een van de pups van Zoë ging ook nog met ons mee, omdat haar baasjes nog op vakantie waren. Natuurlijk moest de omgeving meteen onderzocht worden.

Zaterdag begin van de middag arriveerde we op de ons inmiddels zo bekende plek. De vakantie was begonnen. Op zo´n driehonderd kilometers van huis, waren we beland in een oase van rust en natuurschoon. In een mooi dal met rivier staan tien vakantie huisjes/blokhutten waar het heerlijk vertoeven is. Helaas was onze favoriete blokhut verhuurd en moesten wij onze intrek nemen in één van de andere huizen. De honden zijn er welkom en hebben alle ruimte om de hele dag rond te struinen. Het was schitterend weer en we vermaakten ons prima.

Eric en max aan het spelen op het veld voor ons huisje, Umi en belle kijken toe

Natuurlijk moest er ook geborsteld worden, niet dat het veel zin had.....

Abay poseert

Belle had al eerder kennis gemaakt met water, maar dit was  toch weer ff wat anders.

Ook Charlie liet zich van haar beste kant fotograferen.

Waarom noemde wij haar ook alweer belhamel,

Belle in bad

Wat genoten deze kleintjes

FF op pimpen!

Ik doe niet mee!

Zoë heeft een bijnaam het takkenwijf, het is duidelijk waarom....

Schiet lekker op zo, met zoveel hulp

Umi de verschrikkelijke! Leuk zo´n grote asbak.

Voor max is geen wandeling te lang en als er dan nog water in de buurt is kan zijn dag niet meer stuk.

s´avonds bij het kampvuur, ja daar hadden wij die takken voor nodig.

Belle, belle

pff tegen de stroom in zwemmen valt niet mee

er kriebelt wat in mijn oor, er zit wat in mijn snor

Zoë op muizenjacht, uren kon ze bij een gatzitten te graven. Zou je nou echt opknappen van zo´n kleimasker?

Ollie geeft Umi zwemles

Wat een mooie vent, zo trots op hem

Heerlijk die luie stoelen

Goede morgen baasje, ff knuffelen

Natuurlijk ook max ff kussen

Zoë nog steeds achter de muizen aan, uren kan ze het volhouden. Speuren naar muizen en graven maar. Ze heeft er nog nooit één gevangen, ze geeft niet op. Door de platten neus zit haar hele smoeltje onder de blubber, klei en andere natuurlijke grondstoffen. Het is haar vakantie. Speuren, sjouwen met stokken, zwemmen en je vooral heel vies maken.     

Max de spaanse waterhond van Eric heeft het soms zwaar met al dat grut om hem heen, maar helemaal in zijn element is hij in het water. Af en toe even al die shitzooi achterlaten en samen zwemmen, daar bedoel ik mee. Ik aan de kant en gooien en hij de stokken uit het water halen.  Niet alleen Max vindt het heerlijk in het water, Zoë zwemt als de beste en kan het ook goed volhouden. De anderen houden het meer op pootje baden en af en toe een stukje zwemmen.  Zoë haalt net als max zelfs stokken van de bodem van de rivier. Natuurlijk is die niet diep, maar het is een stoere tante.

Vrienden kwamen ons een paar dagen. bezoeken Behalve hun zoontje kwamen ook hun drie honden Chicka een grote bouvier, Senna en Pip een labrador pup mee. Het kwam met bakken uit de hemel. Dan is het druk hoor in de kleine blokhut. Gelukkig ook af en toe een droog moment en tijd om wat leuks te doen.

 Ook Ollie heeft zijn eigen manier van vakantie vieren, lekker lui op de ligstoel. De boel goed in de gaten houden. Komt er niemand te dicht bij één van zijn dames. Ondanks dat hij een jeweetwel reu is voelt hij zich nog steeds op en top leider van de roedel. Wat uiteraard regelmatig tot wat spanning leidt tussen de mannen, want Max is een reu van 9 en een stuk groter en veel sterker. Umi is inmiddels ook een volwassen reu die af en toe een greep naar de macht doet. Ollie is een heerlijke kroelbeer, die het geniet van het samenzijn en hobbelt verder met de rest mee. Doen we niets is het goed, gaan we lopen staat hij blij klaar om zijn riem om te doen.

 Kleine, ontdeugende, blije Abeltje.

 In een huisje verderop, viert de familie boekhout ook al jaren hun vakantie op het parkje. Helaas is hun vorige hondje verdronken in de vijver. Sinds een paar maanden hadden ze een nieuw hondje. Jazzebel. Gekocht als een maltheser, nu ben ik niet echt specialist op het gebied van maltheser leeuwtjes, maar iets klopte volgens mij niet. Jazz is één van de leukste hondjes die ik ooit heb gezien. Haar grote oren recht omhoog, die kleine brutale kraaloogjes en ondanks dat ze pas 1300 gram woog en 13 centimeter hoog was nergens bang voor en een energie van een jack russel. Ze droeg een konijnen tuigje met een belletje er aan. Na haar eerste kennismaking met onze honden, had ze de smaak te pakken. Zeer regelmatig hoorden we tingelingeling en ja hoor. Was ze weer ontsnapt en stond ze bij ons op de stoep. Zelfs Max, die niet veel met pups heeft kon haar niet weerstaan. Eric en ik waren op slag verliefd op dit kleine witte pluisje en vonden het helemaal geen probleem om op haar te passen als haar baasjes weg gingen. Het was genieten en toen Jazz weer naar huis ging met haar baasjes was het erg leeg op het park.  Natuurlijk als je met zoveel honden op vakantie  gaat, draait het voor een groot deel om de honden. Gelukkig hebben Eric en ik ook samen nog wat leuke dingen kunnen doen. Voor het eerst zijn we met de kabelbaan in Vianden omhoog geweest en terug gewandeld. Onderweg naar beneden hebben we slot Vianden bekeken, waar een intressante expositie was. Samen lekker boodschapjes gedaan in verschillende plaatsjes. Ons laten droppen aan de andere kant van de berg en het kruis waar ik nog nooit eerder naartoe  geklommen was hebben we bereikt. Natuurlijk door mijn rug alles in een laag tempo, maar ik heb het toch maar gedaan.