Laatste nestje Zoë

 Zoé is gedekt door haar lief, Ollie. Ik had eigenlijk een andere combinatie in gedachten, maar Zoé peinsde er niet over om Umaro ook maar een beetje in haar buurt te laten komen. Ze bleef trouw aan haar eerste en uiteindelijk enige liefde.  Aangezien er uit deze combinatie al 2 keer eerder een prachtig stel gezonde pups geboren zijn kon ik me vinden in haar keuze.

Zoe van de Mamilla´s

Macho´s Banshu, voor ons Ollie

Zoé wordt langzaam een beetje dikker. Als ze zwanger is is ze nu over de helft. Worden er pups geboren zal dat rond 21 september zijn. Haar tepels zijn inmiddels ook al flink gegroeid. Het is allemaal best spannend. Op de 2e dag van onze vakantie in de Eifel werd ik geveld door achteraf een dubbele hernia. Waarschijnlijk wordt ik op korte termijn geopereerd. Mocht ik zelf niet in staat zijn om Zoë te helpen bij haar bevalling, dan zal mijn taak overgenomen worden door Eric en mijn vriendin Monique. Ik ga er vanuit dat ik tegen die tijd weer op de been zal zijn en anders kan ik de hele dag naar het mooiste plaatje kijken wat er bestaat een nestje puppies naast mijn bed.  

Zondag 23 augustus

Wij twijfelen niet meer, Zoë haar buik groeit met de dag. Was ze de laatste tijd een beetje sloom, trillerig en at ze slecht, nu zit ze duidelijk beter in haar vel. Ze staat als eerste bij de buitendeur als er gelopen gaat worden en struint de grond af om te kijken of er nog iets te eten valt. Ik moet nog wel erg wennen aan haar korte koppie ( en de rest). Ze geniet van de aandacht die ze krijgt en wij van haar. Door de dubbele hernia in mijn rug en verplichte bedrust heb ik alle tijd om de dvd´s van de vorige nestjes te bekijken. De zus van Eric heeft voor ons van elk nest een prachtige dvd gemaakt compleet met muziek er onder. Ik kan er niets aan doen, maar elke keer weer als ik er naar kijk hou ik het niet droog. Ik hoop nog een keer door te krijgen hoe ik gedeeltes uit de film kan knippen om op de site te zetten. Ik heb alle tijd zou je zeggen om daar nu eens mee aan de gang te gaan. Helaas door de morfine is het lastig me te concentreren. Maar wat zou het leuk zijn om de beelden van de pups met jullie te kunnen delen. Vooral de beelden dat we met de pups in de duinen zijn en ze met elkaar heerlijk rennen en spelen of de beelden dat we met een aantal pups aan de oosterschelde zijn waar ze kennis maken met water en hopelijk hierdoor net als onze honden graag zwemmen. Natuurlijk ben ik erg benieuwd naar hoeveel pups ze bij zich heeft. Hopelijk houdt ze het een beetje netjes. De 7 pups van vorige keer was wel heel veel. De buik van Zoë hing op het laatst op de grond. Het leek of ze een voetbal ingeslikt had. Gelukkig was Zoë al voor dat de pups de deur uit gingen weer helemaal de oude. Dit geeft me vertrouwen in wat er komen gaat. Nog 4 weekjes en dan is het zover......

 Maandag 31 augustus

Nog 3 weken, niemand kan er meer omheen. Zoé is duidelijk in blijde verwachting. Ze is vooral erg hongerig. Zoê bedelt nooit als we eten, maar nu zodra er iets te eten valt staat ze op haar achterbenen met die dikke buik rechtop om te kijken of er iets te halen valt. Ze voelt zich goed, dit herken ik aan het gekreun zoals ze kan doen als ze tevreden is. Af en toe is ze al aan het graven, een beetje aan het rond draaien. Het duurt nog even voor de werpkist te voorschijn komt. Hopelijk ben ik zelf dan ook al weer een beetje beter. De chirurg vond opereren te riskant, omdat de grote hernia op een lastige plek zit waar veel bot verwijderd moet worden om er bij te kunnen. De kleine gemene hernia zou met rust terug moeten trekken.  Vorige week heb ik een ruggenprik gehad die de pijn zou moeten elimineren. Helaas, komende week mag ik nog een keer. Ik blijf positief en geniet van de aandacht van mijn hondjes. Inmiddels heeft ook Ollie zijn winterjas uit gedaan. Wat vond ik dat erg. Ik heb zijn vacht bewaard, kan er geen afstand van doen.  Zijn sommige shih tzu erg tuttig met hun lange manen en haren. Ollie zag er imposant en stoer uit. Maar wat is die jongen blij met zij korte kapsel. Umi en Ollie wijken niet van mijn zijde. Ze voelen dat er iets met me is. Ik weet dat het niet hygiënisch is, maar als ik dan toch plat op bed moet liggen is het een stuk gezelliger met mijn hondjes om me heen. Ondanks de pijn kan ik me dan toch intens gelukkig voelen. Ze stellen me nooit teleur. OK op die drol af en toe op het balkon of in de keuken op de tegels nadan. Vandaag heeft mijn zoon Sjors Charlie gewassen en in de crème gezet. Hopelijk kan ik er nog wat van maken, want Charlie en Abay wil ik echt lang houden. Voorlopig is mijn eigen tandenpoetsen nog een kwelling.

 T´is ff wennen, maar het groeit wel weer. Al duurt het wat lang.

Mijn duo penotti 

zaterdag 5 September 

Het gaat nu echt opschieten, nog iets meer dan 2 weken en dan is het zover. Zoé loopt moeilijk. Ze heeft haar linkervoorpootje verstapt waarschijnlijk met van de bank af springen. Ze mag nu niet meer op de bank, haar lievelingsplekje is op de leuning van de bank, zodat ze naar buiten kan kijken. In haar positie is dit onverantwoordelijk. Eric maakt nu dus nog een extra rondje alleen met Zoé. Hij lijkt wel een uitlaatservice. Gelukkig ben ik zelf na de laatste ruggeprik een stuk mobieler. Merk duidelijk verbetering. Moet nog wel voornamelijk liggen, maar het gaat de goede kant op. Ik vind het jammer dat ik geen foto´s kan maken. Maakt deze pagina tot nu toe nog een beetje saai. De geboorte en de ontwikkelingen van de pups worden ook deze keer weer gefilmd en tegen die tijd heb ik hopelijk ook weer voldoende kracht in mijn handen om de fotocamera te gebruiken.

Al dat haar klede tenminste een beetje af, nu lig ik hier pontificaal met mijn buik en inhouden heeft allang geen zin meer. Vandaag heeft vrouwtje mijn snor en pootjes een beetje netter gemaakt. Ze vond het nodig dat ik er een beetje toonbaar uitziet, voor de foto´s en film straks. Net of ik hier op zit te wachten, geen polonaise aan mijn zwangere lijf. Ik lijk inmiddels meer op Garfield dan op een shih tzu dame.

Zondag 13 september

We gaan de laatste week in van de zwangerschap als alles volgens planning verloopt. Zoé is er goed aan toe. Ze is behoorlijk dik, maar beweegt zich vrij soepel. Ze is vrolijk en komt regelmatig nog even laten merken dat ze er nog is op haar eigen speciale manier. Vanmorgen toen ik haar ging laten plassen begon het te regenen. Dat was even wennen voor haar, ze had nog niet in de regen gelopen sinds haar vacht er af is. Ze keek me aan en draaide zich om en rende naar huis terug. Inmiddels hebben we de werpkist klaar gezet, zodat ze al een beetje kan wennen aan haar plaatsje waar ze haar kinderen ter wereld zal brengen en de eerste weken zal verzorgen. Ik ben op een gezonde manier toch een beetje gespannen. Niets is  vanzelfsprekend, het enige wat we kunnen doen is te zorgen dat ze goed verzorgt blijft, de omstandigheden zo gunstig mogelijk zijn en alles klaar staat en haar steunen waar nodig is.  Reken maar dat dat goed komt.  Een hondje is een deel van het gezin, waar rekening mee gehouden moet worden, niet even maar alijd. Een nestje af en toe, de meeste mensen onderschatten het werk wat dit met zich mee brengt, denken alleen leuk puppies knuffelen. Maar er komt zoveel meer bij kijken. Ik vind het heerlijk en de ongemakken die het met zich mee brengt neem ik voor lief. Gelukkig houden de meeste mensen die bij ons een pup gekocht hebben mij op de hoogte en sturen regelmatig foto´s.  Helaas levert het ook soms een teleurstelling op.  Blijkt dat je mensen toch niet goed hebt ingeschat. Ik leer er van, in het koopcontract komt dik onderstreept dat mocht het voorkomen dat de hond herplaatst moet worden de hond eerst bij mij terug komt en ik in overleg met de eigenaar op zoek ga naar een geschikt nieuw baasje.  Mensen bezint voor ge begint.  Ik kan het niet genoeg zeggen. Vandaag ga ik namen zoeken, deze keer me een E, formulieren printen waarop ik de gegevens zoals tijd van geboorte. geslacht, geboortegewicht, tekening, naam etc.  op kan noteren. Lijsten waarop elke dag het gewicht op bij gehouden wordt.  Zodat alle voorbereidingen getroffen zijn,en als het moment zich aandiend we er helemaal klaar voor zijn.

In het clubblad stonden een aantal prachtige tips om je goed voor te bereiden op de komst van een pup.

1. Schenk op verschillende plaatsen op het tapijt koude appelsap en ga er in het donker over lopen.
2. Draag een sok met een flink gat ter hoogte van je teen.
3. Ga zodra je wakker wordt in de regen staan en zeg goed zo even plassen. Brave pup!
4. Bedek al je goede kleding  met honden haar en laat er ook alvast een  paar drijven in je eerste bak koffie of thee s´morgens.
5. Doe een vang balspelletje met een kletsnatte tennisbal
6. Keer een mand schone was om  en verspreid hem in de woonkamer over de hele vloer.
7. Laat je ondergoed op de vloer van de woonkamer liggen, dit is toch de plaats waar je pup het naar toe sleept.  ( vooral als je vitite hebt)
8. Spring  vlak voor het eind van je favoriete tv programma op en ren naar de deur. Roep nee niet daar dat moet buiten. Zorg dat je het eind van het programma mist.
9. Leg s´avonds een klodder chocolade pudding op de vloerbedekking en ruim die s´morgens op voor je naar je werk of naar school moet.
10. Bewerk de poot van je salontafel met een schroevendraaier, je pup gaat er straks toch op kauwen.
11. Pak een warm zacht  dekentje uit de kast en trek datover je heen.  Zo voelt het als je straks een slapende pup op je schoot hebt liggen

woensdag 16 september

Inmiddels ben ik begonnen om Zoë te temperaturen, op het moment dat de bevalling gaat beginnen daalt de temperatuur soms wel tot 2 graden lager. De vorige keren was dit een betrouwbare aanwijzing. Ze ligt regelmatig in haar werpkist en voelt zich nog steeds goed. Ze is vrolijk en ondanks haar enorme buik en borsten beweegt ze nog vrij soepel. Buiten is ze geinteresseerd in alles en nog wat en af toe zit er zelfs nog een soort van sprintje in. Ook deze keer is de kip weer in beeld. Deze rubberen kip zag zij de vorige keren als een extra pup. Hij mocht echt het nest niet uit, want ze had het meteen door. Zoë is een bijzonder hondje, de lieveling van mijn jongens. Ze is ook hun eerste hondje. Mijn vorige honden zijn overleden toen ze nog klein waren en aangezien sjors vroeger astma had heb ik toen een tijd geen honden gehad. Totdat hij ging paardrijden en zelf tussen de dieren zat en daar geen problemen meer mee had.  Ik vergeet het nooit ik zag haar en het was liefde op het eerste gezicht en ze heeft mijn verwachtingen allemaal waar gemaakt. Het is geweldig hoe eigenschappen terug te zien zijn in haar nakomelingen. De meeste zijn actieve, ondernemende eigenwijze hondjes geworden die alles leuk vinden. Voorlopig wachten wij in spanning af, de laatste loodjes lijken voor mij zwaarder dan voor Zoë zelf. Als je je hand op haar buik legt dan voel je de pups bewegen. Het blijft bijzonder.

Zoe ruim 8 weken zwanger, nog steeds in voor een rondje om de kerk!

zaterdag 19 september

Wat duurt wachten lang, Inmiddels is Zoë 60 dagen zwanger geteld vanaf de eerste dekking. Haar buik is mega. Als ze ligt zie je overal puppy pootjes, kopjes, kontjes bewegen. Ze slaapt nu sinds 2 nachten ook bij mij op de slaapkamer, normaal alleen de mannen anders heb ik  geen plaats meer in bed. Haar temperatuur schommeld tussen de 37,5 en 37.8 °C. Officieel hebben we nog een paar dagen te gaan. Mijn gevoel zegt 20 september, maar ja heb ik een zesde zintuig? Morgen zullen we het weten. Ollie wast Zoë op plaatsen waar ze zelf niet meer bij kan komen door haar enorme omvang. Hij beschermt haar, zodat de andere honden haar met rust laten.

 Inmiddels is Abay loops geworden en probeert Umaro haar de hele dag het hof te maken. Wat doet die jongen zijn best. Hij zingt hele serenades voor haar, laat zijn leukste kunstjes zien en wast haar. Voor Abay is dit allemaal nog te vroeg, Hopelijk over een dag of 10 valt ze voor zijn charmes en wie weet?

Voorlopig concentreren ik me op de naderende bevalling.  Hoe leuk is het weer om te merken aan de mailtjes en berichtjes in mijn gastenboek dat mensen waaronder ook de eigenaren van de vorige pups met ons mee leven en van zich laten horen.

Gister zag ik op het journaal dat er bij  een fokker voor de derde keer 154 honden zwaar verwaarloosd in beslag genomen waren. Ik word hier boos en verdrietig van. Deze mensen produceren pups en wel op een hele dieronvriendelijke manier. Waarom zijn er nog steeds mensen die deze handel in stand houden. Als je nadenkt dan begrijp je dat deze mensen de honden niet hebben omdat ze er van houden. Als zij pups aanbieden voor de helft van wat je normaal bij een fokker betaald die zich wel aan de regels houdt, die zijn honden goed verzorgd dan weet je dat er op alles bezuinigd wordt en dit alleen rendabel is als je de honden elke loopsheid laat dekken. Ik zet dit op de site, omdat ik zeer regelmatig mailtjes ontvang van mensen die ondanks dat ze dit weten toch denken dat ze een paar honderd euro uitsparen door hun hondje bij dit soort types vandaan halen. Deze mensen gaan te vaak na een week al met lege handen (behalve een dikke dierenarts rekening) intenst verdrietig naar huis, omdat de hondjes niet geent, slecht verzorgt en doorgefokt zijn en een gruwelijke dood gestorven zijn. Je red geen honden door ze mee te nemen en te denken dat je ze een beter leven kan geven. Je houdt dierenmishandeling in stand. Ik verval misschien in herhaling, maar het zit me hoog. Ik kreeg van de week een aanvraag voor een pup die zou verhuizen naar de kaapverdische eilanden. Menig fokker denkt kassa, ik heb deze mevrouw uitgelegd dat een shih tzu niet geschikt is voor zo´n warm klimaat. Ik heb haar aangeboden om mee te denken welk ras er wel geschikt zou zijn en toch in de buurt van de shih komt. Als fokker heb je die verantwoordelijkheid en moet je nee kunnen zeggen en niet alleen aan je portomonee denken. Al kan ik door dit verhaal te blijven herhalen maar één hondje redden dan is het al de moeite waard.

Zaterdag 19 september

22. 00 uur Zoë getempt haar temperatuur is inmiddels  gezakt naar 37.1 C ze ligt te rillen en te kreunen. Toch nog maar even met haar naar buiten. Een paar plasjes en nog een poepje. Je kan het maar kwijt zijn. Ze ligt in haar werpkist. Ik ga zo naar bed om hopelijk nog een paar uurtjes te kunnen slapen. Zoals het er nu uit ziet wordt het een onrustige nacht, maar voor het zelfde geld slapen we gewoon de hele nacht door. Het blijft spannend. Hopelijk snel meer nieuws. 

zondag 20 september

Vannacht rustig geslapen, vanmorgen om half zeven voor het uitlaten was haar temeratuur nog steeds 37.1°C. Om 11 uur was haar temperatuur gezakt naar 36.8°C. Ze ligt te rillen op de bank, af en toe probeert ze een nestje te graven. Ze is niet echt onrustig, vindt het prettig als je haar aanhaalt. Ze had wat dunne ontlasting en verloor een propje slijm. Alles ligt klaar, haar vorige bevalling was vorig jaar op koninginnedag. Tijdens haar bevalling liep hier voor de deur de fanfare.

 Rillend op de bank, er gaat iets gebeuren. Een warm dekentje over me heen en laat me lekker verwennen.

 Zoë in haar werpkist, maar wel de boel in de gaten houden!

 14.00 uur de weeen dienen zich aan, ze is rustig. Eric laat nog even de andere honden uit. De weeen worden heviger, Zoë ligt inmiddels in haar werpkist en laat alles maar gebeuren. Ze krijgt pers weeen, wat duren die lang.

Om 16.25 uur komt uiteindelijk de eerste pup naar buiten, hij ligt in stuit en is een behoorlijke kerel.  Ruim een half uur later komt er weer een pup, een meisje. De pups laten meteen van zich horen en hoe knap dat ze meteen beginnen te drinken bij hun moeder. Het teefje vergist zich en zuigt aan het oortje van haar broertje.

35 minuten later dient de volgende pup zich aan, weer een reutje.  Pas na ruim een uur komt de volgende reu in stuitligging naar buiten. Zoë ontfermt zich inmiddels als een ervaren moeder over de pups. Ze likt ze droog en houdt ze goed in de gaten. Umi gaat op haar kip staan, oeps te laat. Zoë verlaat het nest en gaat de kip halen. Vanaf dat moment hoort die  gekke kip er weer helemaal bij. Aangezien haar buik nog steeds behoorlijk dik is besluiten we in plaats van een spinazie prak maar brood met een omelet te eten. Als het goed is hebben we ongeveer een half uur. Nou veel langer was het dan ook niet want om kwart over zeven komt er weer een teefje te voorschijn. Zou dit het zijn, 5 prachtige pups. Snel zet ik even een kort berichtje op mijn site, ik weet dat een aantal mensen erg meeleven en net als ons in spanning zitten. Om vijf over half negen komt er nog een teefje te voorschijn. Zoë is moe en wij ook. De pups wegen tussen de 160 en de  250 gram. Het zijn er niet alleen veel, maar ook nog eens behoorlijke pups. 

 Maandag 21 september

Het was een behoorlijk onrustige nacht. Eigenlijk geen oog dicht gedaan. Zoë bleef maar hijgen, uiteindelijk kwam er om 4 uur nog een deel van een placenta. In eerste instantie de pups mee naar boven genomen en naast het bed gezet. Om drie uur naar beneden gegaan met de pups zodat in ieder geval eric wat uurtjes kon slapen. Om zes uur met de dames naar buiten Zoë heeft alles gedaan en daarna snel terug naar haar kinders.  Zoë bleef maar hijgen en de pups piepen als magere speenvarkens. Waarschijnlijk was het te warm in de werpkist, electrische deken uitgezet en Zoë is meteen een stuk rustiger. De pups drinken goed en zijn behoorlijk beweeglijk

Toch maar even de dierenarts laten komen, Zoë heeft last van na weeen en ligt te bibberen. Ze blijft onrustig. Ook de pups piepen meer dan ik me kan herinneren. De dierenarts beloofd even langs te komen na haar spreekuur. Ze beluisterd de pups één voor één en controleerd of de verhemeltjes gesloten zijn. Ze betast de buik van Zoë en ze voelt niets meer. Ze heeft gewoon last van enorme stuwing en naweeen. Haar borsten zijn enorm, het lastige is dat de éne rij de andere afdekt als ze op haar zij ligt. De pups komen dus een aantal tepels te kort. Dan heb je de dikke die de kleintjes opzij duwen. Laat ik nu de hele dag er naast kunnen liggen. De verplichte rust voor mijn hernia´s is in eens een stuk minder saai. Je blijft je verbazen. Behalve haar kip heeft ze nog een vies knuffeltje gevonden die bij haar in haar nest moeten blijven. Ze eet en drinkt goed, doet buiten haar behoeften.

Gelukkig lijkt ze baat te hebben bij de halve neurofen die we haar hebben mogen geven van de dierenarts. De eerste pups zijn al weer ruim een dag oud.

 teefje

 teefje, reutje, reutje, reutje, teefje en teefje. Helaas wilden ze niet netjes poseren voor de foto.

Volgens mij zijn de drie linkse de dametjes

 Teefje dat door vaders gewassen wordt

 teefje, heet nu nog zwart neusje. Binnen een paar dagen zal ze toch echt een andere naam moeten krijgen, want dan zijn alle neusjes zwart. Dit meisje werd als laatste geboren. Klein maar fijn.

 Deze stevige kerel is als eerste geboren.

 Dit verveelt nooit, kan er uren naar kijken.

 dindsdag 22 september

Het was een rustige nacht, de pups worden wakker om te drinken en laten zich dan horen. Zoë gaat de werkist uit om haar behoefte te doen. Eten en drinken staan bij haar, Haar melkproductie is  goed op gang gekomen. Straks even haar buik ontsmetten en met een lekkere koude washand de warme borsten een beetje koelen. Het is hartverwarmend de berichtjes ook van de mensen die eerder bij ons een pup uitgezocht hebben. De pups zijn mooi glanzend en er is duidelijk verschil in grote. Maar ook de kleintjes zitten al vol pit en weten de tepels goed te vinden. De andere honden zijn bijzonder geinteresseerd, toch vindt Zoë het niet prettig als ze bij haar in of over de werpkist kijken. 

Zojuist de administratie geregeld. De pups hebben nu een naam. Het  viel nog niet mee om voor namen te verzinnen die met een E begint.

Crazy love´s   Enjoy

Crazy love´s   Errol

Crazy love´s Eloy

Crazy love´s  Esmay

Crazy love´s  Evanthe

Crazy love´s  Enaya

Helaas lukt het nog niet echt om de pups apart op de foto te zetten, Zoë wil ze bij elkaar houden. 

We willen haar ook absoluut niet van streek maken. Hoe anders dan bij haar eerste nestje, waar de andere hondjes haar mochten helpen met wassen en welkom waren op kraamvisite. Als ik met Zoë buiten ben, mogen de andere hondjes even hun nieuwschierigheid bevredigen. Ollie is weer zo lief voor zijn pups, als hij de kans krijgt worden ze op zijn oll´s gesopt. Kleddernat!!

Het begon met zes pups, toen kwam de kip er bij, daarna de giraffe en inmiddels moet ook de egel bij haar in het nest. Het nadeel is dat als de pups stil zijn zoë op een van die piepbeesten gaat liggen en ik daar dan weer wakker van wordt.

 Woensdag 23 september

Vandaag hebben de pups hun eerste autoritje achter de rug. Ik ben terug in Vlaardingen, waar mijn jongens druk bezig waren van mijn huis een studentenflat te maken. Ik heb ze meteen flink aan het werk gezet. Ik heb voor Zoë en de pups een fijne mand gekocht ipv die kist.  Zoê is meteen een stuk relaxter, de andere hondjes kunnen er zelfs bij komen kijken en een klein beetje snuffen. De pups vandaag gewogen en allemaal zijn ze goed aangekomen. Ze slapen en drinken, kunnen ze niet meteen een tepel vinden( het is lastig met 6 pups, dringen geblazen) dan laten ze zich goed horen. Inmiddels hebben ik de eerste afspraken voor de kraamvisite al afgesproken. Ik heb er een goed gevoel bij. Eric is achtergebleven in Burgh Haamstede, ik mis hem om de mooie momenten mee te delen. Abayomi is loops en met drie reuen in huis is het onleefbaar. Ollie zijn prik lijkt te werken en toont weinig intresse voor de loopse dame. Dat was nou net de bedoeling, want hij mag absoluut Abay niet dekken. Ze hebben de zelfde vader, ook al doen sommige fokkers het wel, ik krijg er een naar gevoel bij en daarbij ben zeer benieuwd wat umi er van bakt en of hij er uberhaubt iets van bakt. Het blijft afwachten he.                                                                                 

Zoë en haar pups in haar nieuwe mand, uiteraard die kip mag niet ontbreken.

Charlie kijkt even over het randje, wat zijn ze mooi!

Tja hoe krijg je ze allemaal tegelijk aan de borst.

Zoë laat het allemaal maar gebeuren,

 Donderdag 24 september

 Moeder en pups maken het goed, de borsten van Zoë zijn gelukkig niet meer zo heet en een stuk soepeler. Ze lijkt zich meer op haar gemak te voelen. De mand staat op een strategische plaats in de kamer, ze kan over de rand alles  goed in de gaten houden. Het is ongelofelijk hoeveel mailtjesen, telefoontjes ik krijg. Mensen bedankt voor alle complimenten en het in ons gestelde vertrouwen.

Amina en Romy op kraamvisite. Fijn dat jullie voor mij de hondjes willen uitlaten.

Vrijdag 25 september

Morgen al weer een week, de hondjes komen goed aan. Zoals op de foto´s te zien is beginnen de neusjes inmiddels van biggetjes roze naar zwart te verkleuren. Wat zijn ze lastig uit elkaar te houden. Vandaag  krijgen we kraamvisite. Spannend  voor de mensen die komen, maar net zo spannend voor mij. Voor mijn pups alleen mensen met een groot hart voor dieren. Trouwens als schoonmoeder ben ik lang zo lastig niet! Haha.                            

Vanavond kraamvisite gehad. Zoë vond het prima dat haar pups bewonderd werden. 

Voor deze jongeman was het meteen duidelijk, dit wordt onze Bobbie. Samen met zijn moeder en Oma die haar eigen shih tzu pup mee bracht was voor hem de keuze snel gemaakt. Oma bracht voor moeders een pondjes lamsgehakt mee, inmiddels heb ik dit voor Zoë gekookt en ze heeft er van genoten. De rest is voor later. 

 Ron en Esmeralda hebben uiteindelijk voor Enjoy gekozen. De naam hadden ze zelf al uitgezocht.  Het viel niet mee, want eigenlijk vonden ze beiden mannen net zo mooi.  Ik ben super blij met deze mensen als baasje voor mijn pup. De liefde straalde er vanaf. Zeker weten, ook de andere hondjes voelden zich meteen bij hen op het gemak. Even werd nog geprobeerd om me ollie te ontfutselen, jammer Ron ik kan Ollie niet missen. De bloemen zijn prachtig, nog bedankt voor deze verassing. Behoorlijk moe ging ik mijn bed in, alle indrukken nog op me in laten werken. Morgen weer een nieuwe dag met nog meer kraamvisite.

 Zaterdag 26 september

Zoë is bijzonder waaks, reageert op alles wat ze hoort. Beetje vervelend, want als er één begint doet de rest gezellig mee. Vanmiddag weer mensen op kraamvistite gehad. Zoë vond het niet echt een probleem, ik merk wel dat ze het vervelend vind dat de andere hondjes te vaak en te dicht bij haar pups in de buurt komen. Denk dat ik morgen de jongens mijn puppyren maar even in elkaar laat zetten dan kunnen de andere hondjes hoe goed ze het ook bedoelen niet bij haar pups komen.  De jongens zijn werken en uit. Ik ga zo lekker lang uit op de bank met de chacolade die mijn visiten heeft mee gebracht tv kijken. 

 Zondag 27 september

Afgelopen dagen zijn er mensen op kraamvisite geweest. Ik heb mensen leren kennen waar ik met een gerust hart en  vol vertrouwen een pup aan mee geef over een week of 8.  Mensen die mijn passie voor de shih tzu en de liefde voor honden in het algemeen delen.  De pups groeien goed, volgens schema  zeg maar. Zoë liet het gelaten over zich heen komen, de andere honden zijn nog niet echt welkom in de buurt bij de pups. Umi begint nu serieus werk te maken van Abay. Het is spannend, doet ie het of doet ie het niet?

Ontzettend welkom kleine Zoë!

  Ja kies er maar eens één uit! 

Uiteindelijk is het dit meisje geworden en ze heet Zoë naar haar moeder.

 Nu lekker uitrusten

 Dinsdag 29 september

 HOERA!!!!!! vandaag is Zoë jarig. We hebben dus een feestje. Natuurlijk worden de hondjes hier elke dag verwend, maar vandaag extra. De pups gaan echt super. 4 van de pups zijn inmiddels voorzien van baasjes waarbij ik een heel goed gevoel heb. Je ziet ze echt per dag groeien, sterker en beweeglijker worden. Het is een hele organisatie, omdat ik zelf de hondjes niet uit kan laten moet ik dit uit handen geven. Ik ben uiteraard erg blij met de hulp die me aangeboden  wordt. Gelukkig verzorgt Zoë haar pups goed en vannacht hebben ze me zelfs niet eens wakker gemaakt. Mijn ouders springen bij en zorgen dat ook ik te eten krijg. Vanavond een bal gehakt met andijvie. Mijn broer heeft ook voor in vlaardingen een prachtige werpkist gemaakt, bedankt gek broertje van me.

Woensdag 30 september

Als de kat van huis is...... denkt Abay nu is het mijn kans om ze eens van heeeel dichtbij te bekijken. Helaas had Zoë het al snel in de gaten en met staart tussen de benen moest ze het veld verlaten. Wachtend op een volgend onbewaakt ogenblik en ze weer bij de pups kan kruipen.

   Vandaag voor het eerst puppy´s ontsnapt uit de werpkist. 

Gloria mijn schoondochter met pupje Esmay. Abay moet er natuurlijk bij!

Zaterdag 3 oktober

Vandaag al weer 2 weken oud, sommige waren om deze tijd nog niet eens geboren. Wat gaat het hard en wat groeien ze snel.  Bij sommige pups zie je al kleine spleetjes, denk dat morgen de oogjes open gaan. Ze zorgen er allemaal dat ze genoeg te eten krijgen, ze krioelen over en door elkaar om bij de tepels te komen. Ik ben blij met de hulp die ik krijg van mijn buurmeisje Romy die een groot deel van het uitlaten op zich heeft genomen. Natuurlijk hoort puppie knuffelen daarook bij!

Dierendag 4 oktober

Vandaag dierendag, mijn vader is ook jarig. Dubbel feest dus. De pups hebben de oogjes nu allemaal een stukje open. Ze zien nog niets. Horen me ook nog niet. Vannacht zijn er drie uit de mand gekropen om bij moeders te drinken. Het wordt steeds meer hond. Bedankt lieve baasjes voor de leuke mailtjes. De hondjes hebben een heerlijk plakje rosbief gehad. Vandaag mocht ik van Zoë eindelijk even wat langer met een puppy kroelen. Dat zachte bolletje tegen mijn gezicht aan, dat zoekt naar iets wat ze bij mij niet vindt. Dan maar aan mijn lip sabbelen. Helaas daar komt niets uit. Eindelijk is het dan gelukt. Abay is gedekt door umi. Hij deed al dagen zijn best, maar is nog niet zo handig in het ehhh..... Hopelijk heeft ze over een week of negen haar eigen pups. Gisteravond was het voor het eerst echt vechten tussen Zoë en Abay. Abay zat heerlijk tantetje te spelen bij de pups. Het was leuk, totdat Zoë door had dat er ongewenst kraambezoek in haar nest aanwezig was. Ik zal de jongens de puppy ren op laten zetten zodat daar de werpkist in kan. Dan kunnen er geen ongelukken gebeuren. Ook charlie zou zo graag bij de pups gaan liggen, verder dan om het hoekje kijken als zoe slaapt komt ze niet. Zoë waakt als een leeuwin over haar kinderen. Ik hoop dat alle dieren de zorg krijgen die ze verdienen en waar ze recht op hebben en niet alleen vandaag omdat het dierendag is.  Ze maken mijn leven elke dag tot een feestje. Crazy love!!!!!

en max ook al ben ik niet bij je, je houdt het tegoed van me.

Bobbie met zijn oogjes open!

dinsdag 6 oktober

 Nu de oogjes bij alle pups open zijn is er een nieuwe periode aangebroken. Ook al zien ze nog niet, ze zien er nog schattiger uit. Lekker lang uit op de bank en hoe groot ze ook zijn, zo´n klein moppie kan je niet laten liggen.

 Sjors mijn jongste zoon

Robbin mijn oudste zoon

Esmay en Amina

De pups kruipen/tijgeren hun werpkist uit, de andere dames zijn bijzonder geinteresseerd. Regelmatig komen de buurmeisjes even knuffelen en nu de oogjes open zijn, zijn ze onweerstaanbaar. Voor de pups ook belangrijk dat ze positieve ervaringen op doen met kinderen.

  Vrijdag 9 oktober

morgen 3 weken oud. Iets waar ik altijd al bang voor was, maar wat me tot nu toe bespaard gebleven was werd vanmorgen een hele pijnlijke werkelijkheid. Esmay lag in een hoekje, nog geen 40 centimeter van me af. Ik zag meteen dat er iets niet goed was. Ik pakte haar op. Ze was koud en stijf. Haar hoofdje was aan één kant plat gedrukt. Zoè heeft er waarschijnlijk op gelegen. Normaal hoor ik elk piepje, waarom heb ik mijn kleine Esmay niet gehoord? Esmay had nog geen nieuw baasje maar ik en eigenlijk iedereen die hier komt had haar in haar hart gesloten. Ze was echt een meisje, fijntjes, mooi getekend. Huilend riep ik Sjors, probeerde haar tegen mijn lijf nog op te warmen, tegen beter weten in. Ik weet dat dit er bij hoort een aantal procent van de pups overleeft het niet, maar ik wil dit gewoon niet mee maken. Het doet pijn. Ik heb Esmay op het kussen van Zoé gelegd en zoë ging er nog bij liggen. Ze waste haar. Heb haar en de andere honden de gelegenheid gegeven om afscheid te nemen. Ik kan het nog niet. In een handdoekje ligt ze in een mandje in de kamer. Ik heb dit echt niet zien aankomen. Wat had ik jou graag bij me gehouden.............. 

 Crazy Love´s Esmay

Ollie mag eindelijk bij zijn pup. Hij wast Esmay op zijn eigen natte manier. Hij ligt nu voor het kussen en voorkomt dat de andere hondjes er bij komen. Zoë ligt bij haar andere pups die met veel gesmak hun buikjes liggen te vullen.

Mijn zestal is niet meer compleet, ook al weet ik van te voren dat ik ze maar tijdelijk bij me mag houden. Als de pups naar hun nieuwe baasje gaan, vloeit er hier altijd een traantje en ben ik er altijd naar van. Ik weet dat de hondjes een goed leven krijgen bij hun nieuwe baasjes en dat geeft ook weer een goed gevoel. Nu is het afscheid zo abrupt en zo definitief. Geen foto´s en verhaaltjes van hoe het gaat bij je nieuwe baasjes. Je bent voor altijd mijn hondje en alleen mensen met een hondenhart begrijpen mijn verdriet. De reacties die ik krijg in mijn gastenboek, via de mail maar ook agnes die me vanuit athene belde steunen me, dit doet me goed. Bedankt hiervoor. Toch gaat het de hele dag door mijn hoofd, had ik dit kunnen voorkomen? Ik lig er de hele dag en nacht naast, enige  voordeel van die rotte hernia´s en toch gebeurd het. Van huilen word je lelijk, behalve mijn jongens krijgt dan ook niemand me te zien.

Romy en Shana kwamen de hondjes uitlaten, waren ook behoorlijk ontdaan. Esmay was ook hun lievelingetje. Nog een laatste aai en knuffel.

Ollie bleef Esmay likken en beschermde haar, niemand mocht bij Esmay in de buurt komen. Ik heb de dierenarts gebeld en in overleg met Eric die mij volledig gesteund heeft tijdens de bevalling maar ook voor die tijd en de zorg voor mijn hondjes op hem nam als dat nodig was, heb ik besloten om Esmay op een plek te begraven waar ik graag met de hondjes kwam. Helaas kan dit nu niet, omdat ik door mijn hernia´s niet mobiel ben. Tot het zover is, is ze op een plekje dicht bij me. Zowieso dichterbij dan in mijn hart kan ze niet zijn.

Zaterdag 10 oktober

Het was een rare nacht. De werpkist staat nu naast mijn bed ipv de mand. Zoë kan alleen bij haar pups als ik het deurtje openzet. Dan laat ik de pups drinken, totdat ze moe maar voldaan weer met hun gevulde buikjes in slaapvallen. Zoë weer eruit, die ligt toch liever op het koele laminaat. Steeds voelde ik met mijn hand of  de pups nog warm waren en bewogen. De dierenart zei dat het een tragish ongeluk was. Ze is waarschijnlijk over de rand van de mand gesprongenen en met haar pootje op haar hoofdje terrecht gekomen. De pups hebben nu lekker veel ruimte in de puppy ren. Ze worden met de dag meer hond, kleine blafjes, iets wat op lopen, kruipen lijkt. Ze hebben een gedeeldte waar een dekbedje ligt en een stukje waar kranten liggen. Ze gaan netjes daar hun plas doen. Vanmorgen elke pup om de beurten bij me op bed genomen, oeps zijn de nieuwe baasjes daar blij mee??? Gewoon lekker knuffelen en zien hoe ze veranderen, krachtiger worden. Ik ben trots op ze. Het zou makkelijker zijn als ik niet teveel zou hechten aan die ukkies, helaas ik kan niet anders. Ze hebben recht op liefde van hun moeder en van hun baasje vanaf het moment dat ze ter wereld komen. Gelukkig heb ik behalve de foto´s ook de bevalling en de eerste weken op beeld staan. Er komt een tijd dat ik ze ga bekijken, voorlopig even niet. Ik hoop snel wat foto´s te maken  van de rest.

 Kleine Zoë, Kaya en Bobbie

Ja dat ziet er lekker uit, maar wat moeten we ermee? Om te beginnen een paar in water geweekte puppy brokjes. Wel uit de hand graag.

Lekker tukken, tegen elkaar aan. Lepeltje, lepeltje!

 Maandag 12 oktober

Ze worden echt met de dag leuker, de pups reageren nu duidelijk. Als de andere honden blaffen dan komen ze in actie. Ligt er een heerlijk dekbedje in de ren, ze liggen het liefst op de kranten, hun toillet. Een paar keer per dag mogen ze uit de ren, op het vloerkleed lukt het ze om al aardig rap vooruit te komen en ook vinden ze de andere honden erg spannend. Morgen ga ik starten met bij voeren, puppy melk met bambix en een scheutje rosevicee of wat druivensuiker. Dat wordt lekker knoeien. Levert vast mooie, leuke plaatjes op.

 Woensdag 14 oktober

Vannacht hebben de pups in de woonkomer  geslapen. In de puppy ren. Vanmorgen heb ik de pups weer een beetje pap gegeven. Meer dan een paar likjes zijn het niet, de rest eet Zoë op. Ach uiteindelijk komt het zo toch ook weer bij de pups terrecht. De pups beginnen nu ook met elkaar te spelen. Waggelend verkennen ze hun territorium.  Likken de pap van elkaars snoetjes en pootjes. Ze zijn zo grappig. Ollie is nu ook regelmatig in de ren te vinden. Zoë lijkt het te accepteren. De andere dames zijn minder welkom. Ik merk wel duidelijk dat de honden een stuk waakzamer zijn dan normaal. Alsof ze met zijn allen de pups willen beschermen. Alhoewel bezoek met een warm welkom wordt ontvangen. Gisteren zijn Ron en Esmeralde bij hun enjoy wezen kijken, wonen lekker dichtbij. Esmeralda heeft een foto van Esmay mooi bewerkt. Ik heb hem hierboven geplaats, net als het gedichtje dat ik van agnes opgestuurd kreeg. Dank jullie wel, jullie zijn echt schatten, heb erg veel aan jullie steun gehad en nog. Niet alleen van jullie maar ook van mensen die ik niet ken, ontvang ik mailtjes. Bedankt!

 Donderdag 15 oktober

De mannen

Nou pa je mag je snor wel eens laten bij punten. Ja ik heb van vrouwtje gehoord dat ze me morgen gaat modeleren. Dit kan echt niet zo.

Even op de bank snuffelen.

Zo lekker mijn mandje in, het was een heftige dag. Mijn rug schiet nog niet op. Ben aan het afbouwen met mijn medicijnen. Helaas is daardoor de pijn weer erger. Dus met mijn knuffelgeschut verhuis ik naar de slaapkamer. Ollie en Umi liggen allebei aan een kant van me, Lekker dicht tegen me aan. Abay aan het voeteind. Honden voelen dat je niet lekker in je vel zit. Ze wijken geen moment van mijn zijde.

Vrijdag 16 oktober

Vanmorgen een warm onthaal, de pups waren echt blij met te zien. Mijn hoofd in de ren gestopt. 5 Kleine koppies likte mijn gezicht. Kleine kwispelstaartjes, zelfs moeder, hun melkvoorziening was even minder interessant dan ik op dat moment. Heerlijk! Vanavond komen de baasjes van Kaya (vriend) op visite. Wat zullen ze aangenaam verrast zijn. Hij is echt zo mooi en leuk geworden, maar ja welke niet. Wat ben ik blij dat ik niet heb hoeven kiezen. Om de beurten neem ik ze bij me en knuffel ze, kussen, kriebelen. Ondanks dat ik nog steeds angstig ben om wat er met Esmay is gebeurd is, durf ik weer te genieten van dit prachtige stel.

Aangenaam verrast hoe de pups gegroeid zijn, Tja met dat kleine spul krijg je zelfs de mannen op de knieën. Ik werd verwend met heerlijke brabantse worstenbroodjes en eierkoeken.  Patrick ik heb je foto´s gepikt. Vind het mooi om te zien hoe oprecht blij jullie zijn met jullie kleine Kaya. Hij gaat het super hebben, dat weet ik zeker.

Dit is Jeanine het nieuwe baasje van Evanthe. Wat heerlijk dat alle hondjes voorzien zijn van een fijn nieuw baasje. Evanthe gaat gelukkig niet ver van ons vandaan wonen. Dat wordt aftellen jeanine! Ook voor je ouders denk ik zo.......

Maandag 19 oktober 2009

Vandaag zijn de baasjes van Bobbie geweest, wat een heerlijke bonbons waren dat mannen. De pups spelen nu echt met elkaar, Een pup hapte bij ollie in zijn poot. Was hem aan het uitdagen, zo heerlijk om dit allemaal te zien.  Ik mis Eric echt om dit allemaal mee te delen. Helaas soms zijn de omstandigheden er niet naar. Ik heb besloten dat het nestje van Abay voorlopig het laatste is. De dood van Esmay heeft me behoorlijk diep geraakt. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet een traantje om haar laat. Natuurlijk helpen mijn lichamelijke beperkingen op dit moment ook niet echt mee en ben ik waarschijnlijk daardoor ook een stuk emotioneler.  In ieder geval ben ik blij dat de pups baasjes hebben gevonden die met smart op hun komst zitten te wachten. Ik moet er nog even helemaal niet aan denken. De pups drinken nog bij hun moeder, maar eten nu ook 2 brokjes maaltijden gewelt in water. Ze zijn inmiddels 2 keer ontwormt,  Eigenlijk doen ze het super en Zoë die wordt nu flink verwend. Ze drinken nu niet meer maar trekken de melk gewoon uit haar.

Zaterdag 24 oktober

Ik ben lekker een paar dagen in Burgh Haamstede, hondjes in de auto en genieten van de rust en omgeving. De pups zijn inmiddels weer aardig gegroeid, Het waggelen lijkt steeds meer op lopen, af en toe iets wat op rennen moet lijken. Helaas ontbreekt de coördinatie op dat gebied nog een beetje. Voor en achter lijf werken nog niet helemaal samen waardoor het op een soort van bokkesprongen lijken. Ze drinken nu ook water uit een bakje en eten meer vast voedsel, maar Zoë zorgt nog steeds goed voor ze. s´nachts slapen ze door en wat zijn ze blij om me te zien. Gisteren toen we boodschappen hadden gedaan en thuis kwamen werden we niet begroet alleen door de grote honden, maar  ook 5 kleine puppies die achter hun ren op een rijtje stonden te wachten op een knuffel. Ik heb voor volgende week maandag de afspraken gemaakt bij de dierenarts. Dan is het al weer tijd voor hun eerste enting. Abay voor een echo. Met mijn rug gaat het gelukkig een stukje beter, alhoewel ik nog wel wat wankel ben, loop ik dagelijks 3 keer met de hondjes. Het scheelt dat we de honden hier kunnen verdelen en ik alleen de dames vast houd. Zoë  jr. is gister voor het eerst mee geweest naar buiten, even een frietje halen. In mijn binnenzak, keek ze een beetje rond. Totaal niet onder de indruk van wat ze allemaal zag. Ze leek zelf in slaap te vallen, ja ze lag dan ook wel erg lekker tegen vrouwtje aan onder haar jas. Voor mij zijn ze nu echt een stuk makkelijker te herkennen. In het begin leken ze zoveel op elkaar, nu zie ik duidelijk verschil. Ze stoeien met elkaar en dan hoor je echt al gegrom, al bezig met de rangorde te bepalen? bijten in elkaars staartjes, happen in elkaars oortjes. Het is een hele leuke leeftijd en ik ben zo blij met ze.

 Wat een ontdeugende smoel heb je toch, ben jij het zelfde hondje als hierboven? Ja, dit past wel beter bij je karacter. Stoer, ruig, ontdeugend, ondernemend en onafhankelijk.

Een dikke drol op de krant!

 Kaya  in een diepe dut

 Met tandjes is het echt geen feestje meer voor moeders.

 En na een flink partijtje stoeien is het ineens game over.

 Sjors heeft de genen van zijn moeder, behalve ze uitlaten vindt hij ze geweldig. 

KLeine Zoë krijgt tandjes en kiesjes, lekker knagen.

Bobbie en Enjoy

 Shannah met Candy (evanthe) en Enjoy

Candy speelt met Shannah

 Romy, wordt even stevig onder handen genomen. Normaal door mij (zie beugel) nu door een paar kleine monstertjes.

Tja, wat doet een jongen van bijna 21 die s´nachts niets te doen heeft, puppie foto´s maken. Nou Robje ze zijn goed gelukt. Bedankt! 

Ja! een hele kamer 2 kranten en dan daarop poepen, 5 weken. Niet één pup maar 3 achter elkaar. Hopelijk houden ze dit vol. plassen is op het disposable tapijt toch het lekkerst.

Kaya, onze grote vriend heeft een voorkeur voor apparte plekjes om in slaap te vallen.

Enjoy aan de rol met een rol!

Candy is al in kerst stemming, gaat er met de muts van Zoë vandoor. Gaat ze dit goed vinden?

Kleine Zoë daagt abay uit.

Dinsdag 27 oktober

De pups zijn ongelofelijk veranderd in de afgelopen week.  Ze onderzoeken de hele kamer, Spelen met de andere honden, alhoewel Charlie ondanks ze nu zelf moeder geweest is, nog steeds de pups niet te dicht bij haar wil hebben. Ook Umi denkt wat moet ik hier mee. Hij probeert ze op afstand te houden. Hoog en droog op de bank. Abayomi voelt zich als een vis in het water tussen het kleine spul. Helpt Zoë met opruimen en  speelt met de pups. De pups laten zich horen als ze in de ren moeten, willen het liefst op onderzoek uit. Gisteren is Jeanine bij haar Candy wezen kijken. Met haar ouders. Ze waren verbaasd hoe snel ze veranderen in een week tijd. Ik zie ze zelfs per dag veranderen.

 Woensdag 28 oktober

Vandaag zijn de pups op het balkon aan het spelen geweest. Het weer is zo mooi en op het balkon is het windstil. Mijn vader heeft het goed afgezet met gaas. zodat de pups er veilig kunnen spelen. De pups eten hun brokjes nu zonder ze eerst te weken in water.  Vrijdag a.s. komt de Chipper. Deze controleerd het nest en geeft de pups hun chip. Voor mij nog steeds iets waar ik tegen op zie. Het is best een dikke naald die de chip onder de huid aan moet brengen. De pups geven meestal geen kik. Het moet gebeuren.                                                                                                  

Donderdag 29 oktober

Vandaag mijn oudste zoon 21 jaar geworden, dus er kwam visite. Mijn neefjes op visite, je zal zo´n gekke tante hebben die 10 hondjes in huis heeft! Maar wel heel leuk puppies, de pups genoten van alle aandacht en zonder dat ze het zelf in de gaten hebben is dit een stuk socialisatie. De pups moeten in aanraking komen met kinderen van verschillende leeftijden. Dit moet alleen wel op een positieve manier gebeuren. Ik hou de boel dus goed in de gaten. Kinderen kunnen met de beste bedoelingen de pups een trauma bezorgen voor de rest van hun hondenleven. Dit laat ik niet gebeuren, maar laat ze ondervinden dat kinderen eigenlijk best leuk zijn. Dat je er leuk mee kan spelen, verstoppertje doen, speuren of gewoon lekker knuffelen en op schoot in slaap vallen bij je kleine baasje. Ook al viert Robbin zijn verjaardag zaterdag avond voor zijn vrienden en vriendinnen, langzaam stroomde het huis toch weer vol. Het maakt niet uit kinderen groot of klein, ze reageren allemaal het zelfde op de pups. En de pups ............... genieten van alle aandacht die ze krijgen. Protesteren als ze in hun puppie ren moeten. Maar te veel voeten op de vloer is een risico dat ik niet neem, dus negeer ik hun geklaag.

 Bobbie daagt Umi uit.

Zondag 1 november

Afgelopen vrijdag is de chipper geweest. Nee, het was geen feestje. Gelukkig zijn ze het snel vergeten. Helaas is het weer slecht en valt de regen met bakken naar beneden anders hadden we met de pups naar buiten gekund. Morgen gaan we op bezoek bij de dierenarts met bijna de volledige kudde. Behalve dat de pups en een aantal volwassen honden geënt moeten worden, laten me ook een echo maken van Abayomi. Grappig is het verschil in formaat van de pups. Zoë jr. is nog steeds een klein opdondertje, maar zeker geen watje. Ze gaat haar grotere broers en zusje niet uit de weg met stoeien. Alle pups hebben een speciaal plekje in ons hart, op hun eigen manier zijn ze allemaal om op te vreten. De baasjes zijn inmiddels bezig om voorbereidingen te treffen voor de komst van hun nieuwe huisgenootje. De eerste afspraken zijn gemaakt. Ondanks dat ik het moeilijk vind en tegen het vertrek op zie, doet het me ook super goed om te weten dat ze zo gewenst zijn. 

Maandag 2 november

Vandaag zijn we naar de dierenarts geweest, alle pups zijn grondig onderzocht en geënt. Wat waren ze stoer. Ollie en Umi hebben hun enting  gehad en Abay ging mee voor een echo. Hier onder de foto´s van ons uitje.

Waar gaan we nu weer heen?

Wat duurt dat lang he en wij zijn gelukkig al geweest.

Tegen mexicaanse griep? Nee hoor, Candy krijgt haar eerste puppie enting.

Oogjes, oortjes, tandjes alles wordt na gekeken.

Zoë is onze kleine muis, ze is echt een teefje. Klein maar fijn.

Kleine Zoë kijkt met grote ogen, wat staat me nu weer te wachten. Heb ik hier zin in?

Even luisteren of ook van binnen alles klopt.

Dan zo´n gemene prik, die achteraf best mee viel.

Ja het zijn er twee, wellis waar heel klein maar ze zitten er!

Kaya blijft maar rustig liggen terwijl de dierenarts hem onderzoekt.

Tandjes bekijken en gehemelte controleren.

Hoera, Abay is zwanger!!

Rond sinterklaas zal Abay bevallen, Op de echo waren meerdere pups te zien. Het blijft een verassing tot aan de bevalling. Het aantal is moeilijk te bepalen, maar het was prachtig om de hartjes te zien kloppen.

Maandag 9 oktober

Nog maar een paar daagjes en de eerste pups worden al opgehaald. We zien er erg tegenop. Juist nu deze kleine boefjes op zijn leukst zijn.
Zodra ze los lopen, presteren ze het om Max en Umi op de bank te jagen en zelfs daar zijn ze niet veilig, want tegen de bank op springen is een
leuk spelletje. Max kan hard blaffen, maar ook dat maakt weinig indruk. Hij heeft een leuke staart om in te bijten en achter hem aanrennen ondanks zijn gemopper
is spannend. Ook onderling zijn de pups af en toe behoorlijk gemeen, met die kleine scherpe melktandjes in je broers of zus oren of staart bijten lijkt leuk, maar doet verrekte zeer. Zoè accepteert de pups weer in haar buurt, nu ze niet meer in haar tepels bijten. Het duurt even voor de pups accepteren dat moeders het niet meer wil dat ze bij haar drinken. Nu spelen ze samen en brengt Zoë ze manieren bij. Vanmiddag zijn we met de pups naar buiten geweest. In hun reisbench, achter op de fiets zijn we naar het slot Haamstede gelopen en op een plek die verboden is voor bezoekers van het slotbos hebben we de pups laten spelen. Dat was een feestje. Bezoekers die het oude slot kwamen bekijken, vonden dat ineens een stuk minder interessant. Zulke kleine puppies zijn niet te weerstaan. Prachtig om te zien dat de pups nieuwschierig hun omgeving verkennen en al snel zich zo op hun gemak voelen dat ze gewoon hun stoeipartijen buiten voortzetten. De pups doen niet voor elkaar onder, ondanks het verschil in grote. Kleine Zoë heeft na het chippen een aantal nare dagen gehad. Waarschijnlijk heeft de chipster onbedoeld een spier in haar nek geraakt en had onze benjamin moeite met haar hoofdje neer leggen en met eten. Gelukkig is ze helemaal hersteld en zit ze regelmatig boven op haar grote wilde broer Bobbie of één van de andere pups. We hebben ons behoorlijk zorgen gemaakt over haar. Als één van de pups niet lekker gaat, voel je je zelf ook beroerd. We hebben haar extra aandacht gegeven en een aantal dagen apart eten gegeven, maar gelukkig is er nu niets meer van te merken en laat ze zien dat ze klein maar dapper is. Heel toevallig dat uit ons eerste nestje ook het kleinste pupje naar haar moeder is vernoemd. Ik zie haar nog staan, tegen het hekje van de ren en maar piepen, ik wil er uit! Door de extra aandacht is dit dametje ook een beetje extra verwend en zoekt steeds onze aandacht en wie kan haar smoeltje weerstaan? Wij niet....... Maar op hun eigen manier veroveren ze allemaal een plekje in mijn hart. Ik hoop ook echt dat de baasjes zich aan hun belofte houden en mij op de hoogte houden over het wel en wee van de pups en foto´s mailen. Het zijn toch een beetje mijn baby´s. Al voor ze geboren worden voel je ze bewegen in moeders buik, ze worden geboren en je vangt ze op in je handen, warme natte puppies die op je hand passen. Meteen drinken bij hun moeder, maar verder zo hulpeloos en fragiel. Nu klaar om naar hun nieuwe baasjes te vertrekken, zij wel............wij nog niet. Ik heb er het volste vertrouwen in dat de pups fijne, zorgzame, liefdevolle baasjes hebben gevonden. Ik prijs me gelukkig dat ik zeer selectief kan zijn in het uitzoeken van baasjes voor mijn pups, alleen op deze manier kan ik afstand doen van mijn pups. Alles staat klaar, tellen af en kunnen niet wachten totdat het moment dat ze hun nieuwe huisgenoot op kunnen komen halen. Bobbie blijft wat langer aangezien zijn baasjes in een verhuizing zitten, dus puppieloos ben ik nog niet. En de bevalling van Abay gaat ook al op schieten. Nog een kleine vier weken en het is zover. Abay is een super moeder, nu houdt ze de pups ook in de gaten, als charlie lelijk doet zorgt zij ervoor dat ze er tussen komt. Ik hoop dat het allemaal voorspoedig verloopt, als het net zo gaat als haar eerste nestje (6 pups) dan heb ik weinig werk aan en is het vooral genieten. Dit nestje zal zoals het er op de echo uitziet een klein nestje zijn en daar ben ik erg blij om.

Het lastige is dat de pups niet willen poseren of rekening houden met licht inval. Op de foto´s is wel duidelijk te zien dat ze het prachtig vonden buiten. Eric heeft gefilmt en hopelijk kunnen we een mooie DVD maken van de eerste beelden van de geboorte tot het moment dat ze ons gaan verlaten en daar horen zeker de beelden van vandaag bij.

Donderdag 12 november

Vandaag is kleine Zoê opgehaald door haar nieuwe baasjes. We weten dat ze in Noordwijkerhout in een heel warm nest terrecht komt, het blijft een emotioneel moment. Onze inie minie, daar ging ze. 2 blijde mensen, 2 verdrietige mensen. Aad en Ria heel veel geluk en plezier met Zoê, vervangen zal ze jullie Bo niet kunnen, maar ik weet zeker dat ze ook jullie hart snel zal winnen en jullie heel veel liefde en blijdschap zal geven. Wij missen haar nu al, vooral Eric heeft het zwaar.

 Vrijdag 13 november

Vanmorgen Kaya in bad gedaan, gefohnt en hij was er helemaal klaar voor. Gerard en Annelies kwamen samen met zoon en schoondochter hun pup eindelijk ophalen. Hij zag er uit om op te vreten. Een prachtig, pluizig ventje. Kaya gaat in het prachtige Putte wonen in Brabant. Vlak bij het bos. Zijn baasjes houden van wandelen, dus als Kaya wat ouder is zal hij vaak op pad zijn met hen. Ook voor jullie Annelies en Gerard heel veel geluk met jullie VRIEND! Want dat is  wat Kaya betekend.  Patrick vooral veel foto´s maken. Wij kijken er naar uit.

 Zaterdag 14 november

Het is goed om te horen dat de pups die nu bij hun nieuwe baasjes zijn het goed maken. Geen slapeloze nachten en de pups voelen zich thuis. Vandaag heb ik de andere pups gewassen en gedroogd. Wat zien ze er mooi uit. Morgen gaan Candy en Enjoy ons verlaten. Bobbie is vandaag mee geweest naar buiten om boodschappen te doen. Hij vond het erg gezellig in de supermarkt. Omdat hij voorlopig nog bij ons blijft zullen wij hem in deze belangrijke periode van socialistatie aan zo veel mogelijk dingen laten wennen. Abay is nu duidelijk zwanger, haar buik begint langzaam te groeien. Ongelofelijk dat daar over 3 weken een aantal pups uit zullen komen. Het is best weer spannend, we kijken er naar uit. Vooral omdat we benieuwd zijn wat er uit deze combinatie te voorschijn komt. Zoë ziet er ook goed uit, ze hersteld snel van de grote klus die ze toch maar weer geklaard heeft. Haar haar is gelukkig al weer wat gegroeit en ze geniet van haar pups. Voor haar ook prettig dat ze Bobbie nog heeft en niet ineens puppyloos is.

Een filmpje van de pups buiten, het duurt even voor het geladen is.

Kleine Zoë bij haar nieuwe baasjes.

JOEHOE! IK BEN ER!!!!!

Hallo vrienden en familie van Gerard en Annelies,
Gisteren ben ik opgehaald door mijn nieuwe baasjes. Ik heb het al goed naar mijn zin in mijn nieuwe huis in Putte. Alleen dat stomme riempje hè waar dat nou goed voor is?!
Ik ben de boel al lekker aan het onderzoeken zowel binnen als buiten en mijn nieuwe baasjes spelen al vaak met mij.
Maar goed ik wilde me ff voorstellen dus dan weet je waar mijn nieuwe baasjes alsmaar over praten.

Een dikke knuffel, KAYA

Kaya bij zijn nieuwe baasjes

Zondag 15 november

Vandaag zijn Candy en Enjoy verhuisd. Eerst was het eindelijk dan zover voor jeanine en haar ouders, Hun hondje mocht eindelijk mee, alles was in gereedheid gebracht. Jeanine die afgelopen donderdag jarig was heeft kadootjes gekregen die eigenlijk voor Candy zijn. Gelukkig gaat Candy net als Enjoy niet ver uit de buurt wonen. Ron en Esmeralda kwamen hun ventje ophalen, het liefst hadden ze Bobbie ook mee genomen. Het was niet leuk om hem alleen in zijn ren achter te laten. Toen  de rust in huis terug gekeerd was, mocht hij gewoon los lopen tussen de grote honden. Nu ligt hij met een volle buik lekker in zijn mandje te slapen. Morgen ga ik als het weer mee zit mooie foto´s van hem maken. Zijn baasjes zijn natuurlijk ook erg benieuwd hoe hij er inmiddels uitziet. De afgelopen dagen waren best hectisch. En Bobbie heeft een hekel aan poseren en is razend snel, Dit zijn voor ons niet de meest leuke dagen. We weten dat ze weg gaan, maar het went niet. Het doet ons goed om te horen dat het goed gaat met de pups en dat ze zich makkelijk aanpassen. Een eigenschap van de shih tzu!

Maandag 16 november

Vannacht is het super gegaan met Bobbie, hij heeft alleen in zijn ren geslapen en niet gepiept. Het moet voor hem wennen zijn. Eerst lekker tegen zijn broers en zusjes aan en nu alleen. Hij past zich gewoon aan, nu speelt hij met de andere hondjes. Ollie wast hem en knuffelt met hem, Abay en Zoë spelen met hem. Hij vindt alles spannend. Als Max boven hem staat te blaffen maakt hij zich klein. Hij leert zijn plaats binnen de roedel. Het is een ontzettend vrolijk ventje, vol humor. Hij past zich aan en we genieten van zijn streken.

Donderdag 19 november

Wat heerlijk om te horen dat zonder uitzondering de pups bij hun nieuwe baasjes zo goed gaan en zich duidelijk thuis voelen. Ik krijg prachtige foto´s en positieve berichtjes. Enkele foto´s zal ik hieronder plaatsen. Bobbie lijkt zijn broers en zusjes niet te missen, hij voelt zich prima tussen de andere hondjes en speelt en onderzoekt alles. Gisteravond en vanmorgen is hij aan de lijn mee geweest met de andere hondjes, zodat hij ook aan donker en harde wind went. Het is een belangrijke fase in zijn leventje, waarin hij veel indrukken op moet doen. Anders wordt hij een bang hondjes dat niets gewend is. Dat is geen crazy love shihtzu, dus Bobbie moet er aan  geloven. Tot nu toe vindt hij alles leuk en het scheelt dat er altijd wel een nog stoerder exemplaar bij hem in de buurt is. Wij gaan het heel moeilijk krijgen, want hij hoort er nu echt bij is één van de honden en ja zo´n ventje kan je ook niet weerstaan.

Candy bij haar nieuwe baasjes voelt zich prima thuis, Jeanine zorgt goed voor haar hondje en borsteld en kamt haar, zodat ze daar goed aan went.

Enjoy leeft als een prins, fijn dat het ook met hem super gaat. Ik had ook zeker niet anders verwacht met zulke baasjes.

Ook kaya krijgt volop aandacht en doet het goed, de foto´s spreken voor zich. Kaya is zeer welkom bij annelies en gerard. Bernice en Patrick zijn verdacht veel bij Annelies en Gerard. Prachtige foto´s Patrick!

Zondag 22 november

Bobbie is de enige pup die nog bij ons is. Hij is een behoorlijk ondernemend kereltje. Het liefst speelt hij met zijn vader, moeder of één van de andere hondjes. Hij heeft inmiddels zijn 2e enting gehad en de dierenarts constateerde dat hij het goed had gehad bij zijn moeder. Zoë heeft gelukkig ook weer een lekker gevuld lijfje. Ze geniet van haar extra tijd met haar pup. Nu ligt Ollie naast me en zit Bobbie er boven op en Ollie kan zo voorzichtig stoeien. Ook Umi krijgt nu intresse in Bobbie, hij is eigenlijk best leuk en als er verder niemand met me spelen wil, dan heeft hij altijd die kleine wilde bras nog. Gisteren kwam de drumband voorbij met een treintje en zwarte pieten, natuurlijk met Bobbie naar buiten. Dit was wel een beetje eng, al die harde muziek en al die mensen buiten.  We nemen hem nu elke dag mee naar buiten, hij loopt al aardig mee aan de riem. Echt opschieten doet het niet. Iedereen gaat door de kniëen voor die kleine pluizenbol. Wij ook! Toch moeten we af en toe streng zijn voor hem, manieren bij brengen. Leren dat spelen met honden op een andere manier gaat dan met mensen.