Crazy love shihtzu kennel - nestje Abayomi

Abayomi is loops! We hopen haar te laten dekken door een passende reu. Als alles goed verloopt verwachten we eind september pups van haar. Het is haar eerste nestje, maar de vaste bezoekers van onze site weten dat ze al flink aan het oefenen is geweest met de pups van Zoë.

Zaterdag 19 juli 2008

Gisteren om 4 uur in de auto gestapt, pups mee en Abayomi haar mooiste haarspelden in gedaan. Wat een reis, om half acht waren we eindelijk op de plaats van bestemming. We werden vol enthousiasme ontvangen en tussen Abay en Trigger klikte het meteen. We werden begroet door een enorme shih tzu familie. Wat een blijdschap! Onze pups vonden het in het begin toch wel beetje eng, want wat waren het er veel en wat een schattige puppies!!!!

foto van Popeyes Freaky Trigger van Silvia van de Meer, Whisperinglove

Ook kinderen van Trigger. Hij voldeed volledig aan mijn verwachtingen, wat een pracht vent. De eerste dekking was met behulp van de ervaren Silvia en haar dochter al snel gebeurd. We hebben Abay bij Silvia achter gelaten voor de tweede dekking. Was wel raar hoor, had echt pijn in mijn buik ervan. Vandaag was het zo rustig hier, we missen haar. Stond haar bakje met eten klaar te maken. Met uitlaten mis je er één. Maar als het goed is komt ze morgen zwanger thuis. Over een maand kunnen we een echo laten maken, tot die tijd blijft het afwachten of het gelukt is.

Vrijdag 18 juli 2008

Vandaag is het dan zo ver! We gaan vanavond met onze Abay naar de man van onze dromen! Al heel lang ben ik enorme fan van de honden uit de Popeye kennel in Zweden. Silvia van de Meer van Whispering Love heeft hier een schitterende reu van. Trigger die af en toe ter dekking staat. Ik ben haar dan ook erg dankbaar dat wij Abay door deze mooie kerel mogen laten dekken. Hij heeft in het verleden al laten zien dat hij voor schitterend nageslacht kan zorgen. Dus de verwachtingen zijn hoog gespannen. Hopelijk kan ik binnenkort deze pagina updaten met fijn nieuws. Maar dat blijft nog even spannend.

Trigger als pup

Maandag 18 augustus

Vandaag gaan we naar de dierenarts om een echo van Abay te laten maken. Ondanks dat we het bijna zeker weten, ze wordt steviger en is erg aanhankelijk, haar tepels zijn wat opgezet en haar buikje voelt anders aan, willen we het zeker weten. We zijn best beetje nerveus, het blijft spannend. Al vrij snel waren we aan de beurt, de dierenarts komt ons ophalen. Rustig laat Abay alles over zich heen komen. Heerlijk al die aandacht! Haar buikje wordt geschoren, een flinke klodder gel op haar buikje en dan .........

De dierenarts gaat op zoek met het apparaatje op haar buikje, één vruchtblaas met een kloppend hartje is te zien. YES! Eric filmt. De dokter zoekt verder, het lijkt of er nog één zit. Ja zeker, je ziet twee vruchtblazen zitten. Ik ben al blij. Uiteindelijk telde de de dierenarts 4 á 5 vruchtblazen met kloppende hartjes. Het kunnen er meer zijn, maar wij zijn erg blij met dit mooie nieuws. De beelden bekijken wij de komende tijd nog vaak, dat weet ik zeker. We geven elkaar een dikke kus in de hal van de praktijk en gniffelen, we worden weer opa en oma

Vrijdag 5 september

Nog 2 weken, het gaat opschieten. De nestkist staat voor Abay klaar! Ze is supertrots op haar dikke buik. Alhoewel vreemden waarschijnlijk nog niets aan haar zullen zien, is ze voor ons duidelijk zwanger. Dikke borstjes en haar buik begint flink te groeien. Nog onbegrijpelijk dat daar over zo´n twee weken 4 a 5 pups uit moeten komen.

Ze is erg aanhalig en vind het heerlijk als we over haar buik aaien. Tegelijker tijd kan ze wat krengerig naar de andere hondjes doen. Iets wat we van haar absoluut niet gewend zijn. Hormonen he! Ze is nog behoorlijk aktief, speelt veel met de kleine Umi die echt verschrikkelijk ontdeugend is. Vraag me ook af, hoe Ollie deze keer op de pups reageerd nu hij niet de vader is. Zou hij dat weten of neemt hij gewoon weer de vader rol op zich. Kortom, wij kijken er enorm naar uit en tellen af.

Dinsdag 9 september

Wat wordt ze dik, je ziet haar groeien. Ze moet vaker plassen en heeft behoefte aan meer eten. Het wordt voor ons nu wel heel spannend. Die laatste loodjes lijken voor ons zwaarder dan voor haar. Iedereen leeft mee. Ga vandaag starten met haar te temperaturen, zodat we beeld hebben van haar normale temperatuur. Bij Zoë was er een duidelijke daling van de temperatuur op de dag dat de bevallingen zich aankondigden. Wordt vervolgd.....

vrijdag 12 september 2008

Gisteren voor het eerst de pups voelen bewegen. Wat een wonder is dat toch weer he! Als je voorzichtig je hand op haar flanken legt, voel je zachtjes beweginkjes langs je hand gaan. Abay wordt duidelijk wat kortademiger. Ook in de auto vindt ze het volgens mij niet echt fijn meer.

Gisteren de andere honden nog "even" in bad gedaan en uitgebreid geborsteld. Wat olie in de vachten gespoten, zodat ze minder snel in de klit raken. Met Max, Zoë en Umi naar de surfplas geweest waar ze flink hebben gezwommen. Straks worden dit soort uitstapjes wat lastiger met die kleintjes. Dus hebben we het er nog even van genomen. Ik ga de werpkist in de kamer zetten, zodat ze er vast wat aan kan wennen. Alhoewel ze er bij de pups van Zoë niet bij vandaan te krijgen was. Dus verwacht ik daar zeker geen problemen mee. Hopelijk eist Zoë hem niet op.

Zaterdag 13 september 2008

De temperatuur van Abay zakt, vanmorgen 37.6°C vanmiddag 37.5°C. Is een halve graad lager dan gister. Het is vandaag de 57ste dag na de eerste dekking. Het zou kunnen. Maar laat het nu net zo zijn dat ik een buurt BBQ georganiseerd hebt en zo met een aantal mensen uit de straat gaan BBQ-en. Dus hopelijk houdt ze het nog even op. Jammer als ik niet op mijn eigen feestje kan zijn.

Gelukkig is het hier om de hoek en kan ik om het uur even gaan checken. Ik hou er rekening mee, na een glaasje rose ga ik over op de fris. Je weet maar nooit, ze zorgt graag voor verassingen!

Maandag 15 september 2008

Nog niets, ondanks dat er duidelijk tekenen zijn van de aanstaande bevalling houdt ze ons nog flink in spanning.

Tijdens het uitlaten houdt ze een paar keer in en lijkt het of ze een wee heeft. Niet te ver van dan huis maar. Ze verliest wat afscheiding en speelt niet meer. Voor haar doen is ze erg rustig. Haar buik neemt in omvang toe, maar niet buitensporig zoals bij Zoë met haar zeven pups. Gelukkig maar. Ze krijgt het druk zat.

Dinsdag 16 september 2008

Gisteravond vroeg naar bed gegaan, we hadden er rekening mee gehouden dat het een onrustige nacht zou kunnen gaan worden. Helaas, geslapen als een roos. Kan inmiddels de pups er wel uit kijken. Het is zo leuk om te merken dat iedereen met ons mee leeft en in spanning wacht op het bericht dat de pups geboren zijn. De baasjes van onze vorige pups sturen ook regelmatig berichtjes om te horen of er al iets is en hoe het met Abay gaat. Zij kennen haar natuurlijk en de meeste waren erg van haar gecharmeerd.

Donderdag 18 september 2008

Helaas, nog geen pups! Abay geniet van de extra aandacht die ze krijgt. Ze slaapt bij ons in bed, ze krijgt 3 keer per dag vers vlees en we vinden het super om de pups in haar buik te voelen bewegen. Morgen is het de 63ste dag na de eerste dekking. Dus eigenlijk ben ik veel te ongeduldig. Lijk wel een kind voor zijn verjaardag. Hopelijk snel meer nieuws.............

zaterdag 20 september 2008

Wat een nacht, rond 3 uur was het erg onrustig in onze slaapkamer. Abay hijgde, krabte en kon de slaap niet pakken. Wij dus ook niet. Ook de mannen die normaal altijd bij ons op de slaapkamer slapen waren onrustig. Nu was het op het dorp ook rumoerig, dus zou dat ook de oorzaak geweest kunnen zijn. Max naar beneden gebracht en gelukkig hebben we nog een aantal uurtjes kunnen slapen. Vanmorgen Abayomi haar temperatuur opgenomen en 36,5°C dat begint er op te lijken. Ze wil niet mee naar buiten en heeft haar behoefte vannacht in de badkamer gedaan. Ook haar eten laat ze staan. Op de bank is ze een nestje aan het graven. We hebben al besloten dat als ze het prettiger vind om op de bank te bevallen we haar dat maar laten doen. Iedereen zit in de werpkist behalve Abay. Vanmorgen vroeg Monique gebeld die bij de bevalling aanwezig wil zijn. In de toekomst wil ze ook graag een nestje met Senna haar tollertje en hoopt op deze manier zich daarop voor te bereiden. Natuurlijk is het geweldig om dit mee te maken. We hebben afgesproken om als de eerste pup geboren is en alles voorspoedig verloopt, zij aan kan sluiten. Want het allerbelangrijkste is dat moeders het goed vindt. Het ziet er naar uit dat ik heel binnenkort een nieuwe titel boven deze pagina kan zetten en de huidige kan veranderen in WE PROUDLY PRESENT!!

Het is nu 5 voor 12 bijna nacht dus, inmiddels is Abay de trotse moeder van 4 pups. 2 teefjes en 2 reutjes. Voor mijn gevoel is ze nog niet klaar. Dus morgen schrijf ik verder.......

zondag 21 september 2008

Inmiddels half drie s´nachts en er liggen 6 prachtige pups bij Abay. 3 teefjes en 3 reutjes. We zijn doodmoe, maar voldaan. Eindelijk zijn ze er dan. We verhuizen de pups en moeders naar boven. Slapen zal niet veel van komen, maar in ieder geval even plat. Later op de dag zal ik de site bijwerken en foto´s plaatsen. We zijn super trots op onze Abay en hopen dat de pups de nacht goed doorkomen.

De bevalling van Abayomi,

Zaterdag ochtend, de temperatuur van Abay is nu 36.4°C. Eindelijk gaat het gebeuren. Als de temperatuur met een graad of meer zakt, kan je verwachten dat de hond binnen 12 tot 24 uur haar pups ter wereld zal brengen. De nestkist staat klaar en alles wat we nodig zouden kunnen hebben ligt binnen hand bereik. Ik besluit dat de ramen achter gezeemd moeten worden, wachten duurt te lang. De andere honden gaan mee de tuin in zodat Abay het rijk alleen heeft. Ze ligt onder de bank en slaapt. Snel nog even een boodschap doen, zodra ik de Golf binnen loopt zijn de ogen van de verkoopsters op mij gericht. Is er al wat? Helaas moet ik ze teleurstellen, maar beloof ze dat ik na het weekend echt met goed nieuws kom. Dat is het leuke op een dorp, dat mensen je kennen en met je mee leven. Vanaf 4 weken gaan onze pups ook regelmatig mee de supermarkt in. In mijn haast vergeet ik de helft. Met te veel artikelen sta ik bij de snelkassa, ik vlieg nog een keer de winkel in, maar in mijn positie mag dat he. Snel naar huis terug, waar alles nog rustig is. De honden hebben we achter het hekje gezet, zodat ze er wel bij zijn maar niet te dicht bij Abay kunnen komen. Vooral Umi begrijpt er niets van dat zijn vriendin al dagen niet meer met hem wil spelen, sterker ze doet lelijk tegen hem. Niet dat hij zich daardoor weg laat jagen. Rond 5 uur begint ze te hijgen. Dit deed ze afgelopen week wel vaker, maar nu heftiger en langer. De werpkist negeert ze volkomen, ze ligt bij me op de bank. Eric laat de luiken zakken. Het is donker in de kamer. We besluiten om lekker op de bank een tukje te gaan doen, het lijkt er op dat het weinig slapen wordt vannacht. Rond kwart voor acht krijgt ze haar eerste pers wee. Ze wil absoluut die werpkist niet in en het liefst onder de bank weg kruipen. Ik leg de matjes op de bank en we besluiten haar daar dan maar te laten bevallen. De persweeën komen en gaan. Maar echt hevig zijn ze niet. Eric wil de plantjes water gaan geven en Abay wil achter hem aan. Eric moet bij haar blijven. Samen zitten we bij haar op de bank en spreken haar rustig toe. Eindelijk om kwart voor negen wordt een prachtig zwart wit teefje geboren. Ze weegt 160 gram en drinkt gelijk. Abay likt haar droog en nog een wee en de placenta wordt geboren. Zo de eerste pup is er en daar ben ik heel blij mee. Het is tenslotte haar eerste nestje en je weet maar nooit. Tijd om Monique te bellen, die bij de bevalling komt kijken. Monique wil graag met haar eigen hondje Senna een keer een nestje en bereid zich op deze manier een beetje voor. Abay geniet van haar kind en wij van hen beide. Wat zijn we super trots op Abeltje. Om 21:37 uur komt er weer een pup. Dit keer een reutje van 166 gram. Hij is bruin wit en ook hij doet het meteen goed. Ik droog de pup af, zuig het neusje uit en leg de knapperd bij zijn moeder. Om 22:10 uur kondigt zich de 3^e pup aan. Een reutje van 176 gram. Wat is hij mooi, het wordt nu toch wel beetje druk op de bank. We besluiten de moeder met pups naar de werpkist te verplaatsen. Zolang haar pups bij haar zijn vindt Abay het goed. Pup nummer 4 is een teefje en ziet om 23:38 het levenslicht. Een prachtige bruin witte teef. Een schitterende vlakverdeling. Volledig symmetrisch. Trouwens alle pups die tot nu toe geboren zijn hebben een prachtige witte bles en snor, echt super. Wij zijn erg blij met wat er nu is, 2 teefjes en 2 reutjes. We nemen wat te eten, ik verschoon de nestkist en voel aan de buik van Abay. Ik voel duidelijk nog wat zitten, we houden er dus rekening mee dat er nog een pup kan komen. Zo´n anderhalf uur is Abay rustig en houdt zich bezig met haar pups. Dan begint ze weer te hijgen en te persen. Ik zie een vruchtblaas komen, de pup zie je door de blaas heen. Hij of zij ligt in stuitligging. Abay geeft een harde gil en ik help haar de pup er uit te krijgen. Het is een zwart wit teefje,geboren om 01:05 uur Ze ademt, wel maar vocht in haar longetjes. Ik zuig haar neusje voorzichtig leeg en wrijf haar wat harder dan anders droog. Ze heeft een duwtje nodig. Ik leg haar bij Abay en die likt haar stevig schoon. De pup wil niet drinken. Dat is geen goed teken. Wij hebben een angstig gevoel. Dit willen we niet mee maken. Ik maak wat puppiemelk klaar en spuit met een pipetje wat melk in het mondje van het teefje. Ze moet gaan drinken. Ze is echt een frummeltje, maar ze slikt de melk door. Monique gaat naar huis, we zijn allemaal moe. Niets liever dan naar bed. Eric en ik zitten samen op de bank en nemen een borrel. We hebben het verdiend. Dan wordt Abay weer onrustig en verwacht ik een placenta te zien, maar floep…… daar ligt pup nummer 6 een reutje van 154 gram, bruin wit. Ongelofelijk, uit onze kleine Abeltje komen gewoon zes prachtige pups. Ze zijn werkelijk prachtig, we nemen nog maar een borrel, want naar bed kunnen we nog niet. Het pupje nummer vijf geef ik nog wat te drinken uit het spuitje. We hopen dat ze de nacht door komt. Eindelijk gaan we ons bed op zoeken. Abay en de pups gaan mee naar boven en liggen naast mijn bed. Echt slapen doe ik niet, dat gepiep naast je. Maak me zorgen over het teefje. Gelukkig merk ik al gauw dat ze drinkt bij haar moeder en dat is een pak van mijn hart. Ik heb nu goede hoop dat het goed komt. Om half acht alweer bed uit om met de andere honden te gaan wandelen. Ik ben gebroken, Ik ben geen nachtmens. Ik ga nog even terug het bed in, maar slapen kan ik niet. Ik ben zo blij met deze hummeltjes. Ik ga het bed uit en neem de pups mee naar beneden. De telefoon gaat regelmatig en ik wil de pups goed in de gaten houden. Ik kruip achter de pc en plaats de eerste foto´s op mijn site. Ik word stil van alle reacties van mensen die me berichtjes sturen via hyves, msn en in mijn gastenboek. Wat heerlijk dat iedereen zo mee leeft en ik zoveel positieve reacties krijg. Ik vind Abay erg onrustig. Ze is echt als een tijger, niemand mag aan de pups komen. De andere honden niet in de buurt van haar kinders. Ze is er zo goed voor. Maar ze hijgt nog erg. Ik bel voor de zekerheid de dierenarts. Wil geen enkel risico nemen

Ik maak een afspraak en de dierenarts denkt nog een pup te voelen. Ze geeft Abay een weeën opwekkende injectie. Ik moet om 4 uur terug bellen. Er gebeurd niets. Om drie uur bel ik weer de dierenarts. We laten een foto maken. Gelukkig geen pup meer aanwezig. Ze krijgt antibiotica. Een van de pups heeft een wolfsklauwtje dat wordt meteen verwijderd. Abay krijgt nog een weeën opwekkende injectie. We gaan weer naar huis en ik hou haar goed in de gaten. Haar temperatuur loopt op tot 39.5°C. Ik bel om 22.00 uur nog een keer de dierenarts en we bespreken de situatie. Eric en ik wegen de pups en allemaal zijn ze al aangekomen. We gaan naar bed en ik moet zeggen, we hebben een rustige nacht gehad. Lekker geslapen. De pups drinken goed en Abay neemt haar taak als moeder perfect op haar. Wat is ze een zorgzame moeder. De pups zijn allemaal zonder uitzondering levendig en doen het goed. Het was een klus, maar nu gaan we genieten van Abay en haar pups. Hieronder de eerste foto´s.

Woensdag 24 september 2008

De pups doen het goed. Ze komen goed aan en zijn levendig. Abay komt nu regelmatig van het nest af, maar o wee als er één van de andere honden in de buurt komt. Ze gunt niemand een blik op de pups. Mijn pups!!! En dat terwijl ze bij Zoé niet bij de pups vandaan te krijgen was en ze zelfs een pupje pikte als ze de kans kreeg. Het is vreemd om te zien hoe klein Abay ineens weer is. We verwennen haar met allerlei lekkere gezonde hapjes. Ik ben zo blij met al die leuke, lieve berichtjes in mijn gastenboek, mail en hyves. Het is zo gaaf om onze belevenissen met anderen te kunnen delen en als de reacties dan zo positief zijn en ik merk dat ook anderen plezier aan mijn site beleven, geeft dat een goed gevoel. Helaas vindt Abay het niet prettig als we de pups bij haar weg halen, dus fotograferen is even lastig. Ik ben blij dat alles goed gaat en voor ons is het voornamelijk genieten. Abay zorgt voor haar pups en wij voor Abay.

Zondag 28 september

Alweer een week oud, wat is dat snel gegaan. de pups hebben hun geboortegewicht verdubbeld.

Ze krijgen zwarte neusjes, ze beginnen op hondjes te lijken. Abay houdt de andere honden nog steeds zo ver mogelijk bij haar pups vandaan. Af en toe kunnen Eric of ik er ééntje pakken om even te knuffelen, maar van harte gaat dat niet. Het liefst heeft ze haar pups in de slaapkamer staan, zodat de andere honden er niet zo snel naar toe gaan. Umi blijft haar uitdagen. Hij wil zo graag met haar spelen. Maar daar staat moeders hoofd nu even niet naar. Hij zoekt een ander slachtoffer. Gelukkig zijn er ook de andere honden nog. Zoë wil op kraamvisite, maar wordt met harde hand bij de opening van de nestkist weggewerkt. De pups zijn levendig en kunnen zich kruipend door de werpkist verplaatsten. Ze laten zich duidelijk horen als ze honger hebben.

Maandag 6 oktober 2008

Afgelopen vrijdag gingen bij 2 pups de oogjes open, een bijzonder moment. Inmiddels hebben alle pups hun oogjes open en wat zijn ze mooi! Zaterdag was het dan eindelijk zover, Christa en Eric mochten hun pup uit komen zoeken. We hebben ze nog voor gesteld om te ruilen met hun schattige dochtertje van 8 maanden, maar daar voelde ze niet veel voor. Ze vonden het erg moeilijk om te kiezen, want ze zijn allemaal mooi en schattig. Uiteindelijk is het Lizzy geworden. Zondag weer kraamvisite, dit keer viel de keuze op Amy. Onze kruimel die in stuit ter wereld kwam en wat opstart probleempjes had. Gelukkig was het voor ons al duidelijk na een paar uur dat deze kleine kruimel genoeg pit had en ze inmiddels nog steeds de kleinste is maar zeker niet onder doet voor de rest. Vandaag hebben we moeders en de pups ontwormt. Nou dan heb je geen shihtzu, maar shitzooi!! Alle pups zaten onder de dunne ontlasting en moesten dus gewassen worden. Tja het hoort er allemaal bij. Het is ongelofelijk hoe snel de pups groeien. Abayomi vindt het nu wel ok als we een pup pakken en er mee kroelen, maar de andere honden houdt ze nog steeds op afstand.

Woensdag 9 oktober

De pups kruipen inmiddels door de werkist en maken geluidjes die af en toe op een blafje lijken. Natuurlijk brengen ze de dag vooral slapend door. Vannacht hebben ze voor het eerst niet naast ons bed door gebracht.

Maandag 13 oktober 2008

De pups worden steeds ondernemender, we hebben de werpkist omgeruild voor een prachtige ruime draadkooi, waar een heerlijk zacht kussen in ligt en waar ruimte is om hun plasje te doen. Zo knap dat ze instinctief hun behoefte niet op de slaapplaats doen. Wachelend kruipen ze van hun kussen af en doen dan hun plasje op de daar voor bestemde mat. Ook de andere honden mogen nu regelmatig een kijkje nemen in de kooi. Ollie wast de pups en Umi vind het bijzonder interessant. Je ziet de pups niet per dag, maar per halve dag zich ontwikkelen. Soms kruipt er zelfs al een pup uit de kooi en banjerd door de kamer. Nog heel even en ze maken het hele huis weer onveilig en wij mogen het van dicht bij mee maken. Geweldig!!

Vrijdag 17 oktober 2008Morgen zijn de pups alweer 4 weken, wat is het snel gegaan. De pups zijn veel ondernemender en komen ook naar je toe. Voorzichtig verkennen ze voor hun de wijde wereld. Nog een beetje wiebelig glijden ze over de net iets te gladde vloer. Gister heb ik voor het eerst geprobeerd om ze pap te laten eten, maar eten kon ik het nog niet noemen. Meer badderen! En daarna bibberen, want die pap is nat en wordt dus snel koud. Abayomi vindt het inmiddels prima dat Ollie en Umi de pups likken. Scheelt haar weer werk. Ze heeft behoorlijk te lijden onder haar kraamperiode. Ze verliest veel vacht en is erg mager. Gelukkig weten wij nu uit ervaring dat ze snel weer op haar oude gewicht terug zal zijn. Als ze de trap op loopt, hoor je haar borsten klotsen. Melk genoeg en dat is de pups ook wel aan te zien. Je ziet duidelijk verschil in grote van de pups. Ze zien er stuk voor stuk prachtig en gezond uit. Wij zijn super trots op het nestje en genieten volop van wat we mee maken met deze ukkies.

heerlijk wakker worden, als we beneden komen staan er 6 kwispelende pups voor het hekje om ons te begroeten. Het zijn echte hondjes geworden, ze spelen met elkaar en eten sinds een paar dagen in water geweekte brokjes. Regelmatig laten ze een geluidje horen wat lijkt op een echt blafje. Gisteren was het feest, kipfilet met rijst. Ook zij zijn er dol op. Ze houden zich vrij schoon met eten valt me op. De pups uit vorige nestjes denderden er nog lekker doorheen, maar deze kleintjes doen het keurig. Abayomi ruimt nog steeds hun uitwerpselen op. klinkt erg vies, maar dat is normaal. Alleen meestal stopt dat als de pups over gaan op vaste voeding. De pups vinden het leuk om door de kamer te scharrelen, maar zoeken hun plekje weer op als ze moe zijn. Eigenlijk gaat alles heel voorbeeldig en hebben we er nog weinig werk aan. De eerste pup is al mee geweest naar buiten, even een wandelingetje op het dorp onder mijn jas. De supermarkt in voor een kleine boodschap. Ik kan niet wachten totdat we met de pups naar buiten kunnen de duinen in. Toch wel één van de hoogte punten van deze periode. Binnenkort een reunie van de pups uit de vorige nestjes van Zoë. Dan zien we de meeste pups (inmiddels volwassen honden en pups van 5 maanden) weer terug.

Zaterdag 8 november 2008

Vandaag 7 weken, de pups zijn op zijn leukst. Het gaat werkelijk super, het is voor ons alleen genieten. Vandaag met de pups naar buiten geweest. In de doggyride en lekker in de tuin bij kennissen gespeeld. Jammer dat ondanks het zonnetje het gras nog nat was en de wind wat guur, maar ze vonden het prachtig. Heerlijk tussen de bladeren scharrelen en op onderzoek uit in de voor hen wijde wereld. Eric de videocamera mee en ik de fotocamera. Helaas voelde er ze wederom niets voor om even te poseren. Alles was te spannend en interessant. Gelukkig hebben we toch wat mooie plaatjes kunnen schieten.

Maandag 27 oktober 2008

Arme Abay met haar dikke borsten, ongelofelijk hoe dit kleine hondje haar pups verzorgt. Ondanks dat de pups goed kunnen eten en drinken uit een bakje, blijft ze de pups een toetje gunnen.

Deze 2 mannen gaan bij deze nichtjes wonen, vlak naast elkaar. En ook nog lekker bij ons in de buurt. Fijn dat in ieder geval 3 pups dicht bij ons in de buurt blijven.

Zondag 2 november

Wat is het toch een feestje om mee te maken! Wat zijn ze leuk, de pups zijn zo vrolijk en kunnen het met de andere honden goed vinden. Ze zijn gek op alle aandacht die ze krijgen en maken het huis onveilig. Tanden en kiesjes zijn flink aan het doorkomen en wat is er dan prettiger dan lekker op iemand zijn tenen te kauwen. Het gaat zo snel allemaal, er staan zelfs al afspraken dat de pups opgehaald gaan worden. Ik moet er echt nog niet aan denken. Gelukkig hebben we ze nog een aantal weken bij ons. Vandaag weer ontwormen en daarna in bad. Vanmorgen zijn de pups even in de tuin geweest. Dat is vreemd, zo´n koude ondergrond. Maar al snel was het een feestje!

maandag 3 november 2008

Vandaag met 6 pluizebolletjes naar de dierenarts geweest. Alle pups zijn klinisch onderzocht en hebben hun eerste enting gehad. Geen kik, wat een stoere hondjes zijn het. Gelukkig zijn ze allemaal uitgeroepen tot prima pup! Zelfs geen navelbreukje gevonden, de balletjes aanwezig en keurige schone oortjes. We mochten zelf ook een hartje beluisteren en in de oortjes kijken. Was heel leuk om te horen en te zien. Ook Abay is onderzocht en weer keurig op haar oude gewicht. Ook de dierenarts vond haar een voorbeeldige moeder. We zijn supertrots op dit prachtige stel fluus!

Zaterdag 8 november 2008

Zaterdag 22 november 2008

Wat is het allemaal snel gegaan. Vorige week vrijdag Kwamen de nieuwe baasjes van Indy haar ophalen. Haar nieuwe naam is Shiva geworden. Wij zijn blij dat ze niet al te ver van ons vandaan gaat wonen. Meteen hadden wij een heel goed gevoel bij deze mensen en weten zeker dat ze hier een heerlijk hondenleventje tegemoet gaat. Yrseke ligt hier niet zo ver vandaan en we zullen haar zeker binnenkort op gaan zoeken. Shiva, een dikke knuffel van ons, je bent een prachtig hondje en we hebben van je genoten.

Zaterdag was het eindelijk zover voor Amy, haar nieuwe baasjes uit limburg kwamen haar ophalen. Ons kleine ukkie ging ons verlaten. Amy kwam ter wereld in stuit en had de eerste uren een lastige start, maar daarna ontwikkelde ze zich als een heerlijk klein pittig hondje dat we nooit zullen vergeten. Nadat ze weg gingen hebben we beiden een traantje gelaten. Wat is dat moeilijk, voor ons zal het nooit wennen. Die zelfde middag kwamen er mensen kijken voor het reutje wat nog geen nieuw baasje had gevonden. Vanaf het moment dat deze mensen binnen stapten hoopten wij beiden dat Ozzy bij met hen mee zou mogen. Wat een fijne mensen. Wij zijn kritisch, maar we waarderen het zeker als we merken dat de eventuele nieuwe baasjes ook niet over één nacht ijs gaan. Ozzy heet inmiddels Jimmy en woont in Zoetermeer.

Jimmy met zijn nieuwe bazinnetje. Jimmy is voor ons een hondje dat we nooit zullen vergeten. Ik had hem graag zelf gehouden, maar ja..... we zijn blij dat hij een fijn plekje heeft gevonden.

Woensdag werd Lizzy opgehaald, wat hebben Christa en Eric lang moeten wachten. Maar eindelijk was het dan zo ver. Lizzy onze kleine dondersteen. Altijd vrolijk en ontdeugend. Duracelbatterijen!! Maar zo lief en spontaan. Bij Eric en Christa wonen nog meer hondjes, dus speelkameraadjes genoeg. Veel succes met deze kleine meid, ik weet dat jullie met haar willen gaan showen. Vergeet nooit, wat een ander er ook van zegt...... je neemt dezelfde hond mee terug van show als dat je er mee naar toe nam. Als het goed is blijft ze voor jullie de mooiste en liefste.

Puppyloos!!!

Vrijdag onze laatste pups weg gebracht naar Oosterland. Deze twee broertjes komen in een warm nest terrecht. Het was prachtig om te zien hoe alles in huis klaar stond en hoe blij deze mensen met hun nieuwe hondje zijn. Het is voor ons moeilijk, ondanks dat iedereen zegt je moet je niet hechten aan de pups, zit dat gewoon niet in ons. Je bent zo met deze ukkies bezig en ze geven je zoveel liefde er voor terug, hoe kan je je er dan niet aan gaan hechten. Wij kijken terug op een mooie periode, met dierbare herinneringen. Mooie momenten die voor altijd in ons hart staan gegrift. We zijn blij dit mee hebben mogen mee maken. Abay is een fantastische moeder geweest. We kunnen ons geen betere moeder voorstellen. Het was dan ook hartverscheurend om te zien hoe ze naar de pups aan het zoeken was als er weer één weg ging. Vandaag zaterdag hebben we lekker uitgeslapen en kunnen we tevreden terug kijken. Al onze hondjes doen het goed en hebben zich probleemloos aangepast bij hun nieuwe baasjes. We zijn blij met de berichtjes die we krijgen van de nieuwe baasjes en willen iedereen nog hartelijk bedanken voor de kadootjes en lieve berichtjes.

Hopelijk houden jullie ons op de hoogte en sturen jullie nog vaak foto´s, mailen jullie ons of laat een berichtje in het gastenboek achter.

Silvia, nogmaals bedankt dat we Trigger hebben mogen gebruiken. Hij heeft ons een schitterend nest gegeven!!!

Rond sinterklaas verwacht ik mooie kadootjes uit te kunnen pakken. Zoals met elk kadootje, zal het een echte verassing zijn. Want uit deze combinatie kan je echt van alles verwachten. Van sollid black, roodbruin, zwart wit en driekleurige pups. Eindelijk mag Abay dan zelf weer moederen ipv tante spelen.

De opname´s van de echo, het kan even duren voor de filmpjes geladen zijn.

Op de echo waren in ieder geval 2 pups te zien, uit ervaring weten wij inmiddels dat dit niet alles zegt. Bij vorige echo´s waren er 3 te zien en werden het er 6 en 7. Wat voor ons het belangrijkste is, is dat moeder en pups gezond zijn. Het was mooi de hartjes te zien kloppen en kijken uit naar wat komen gaat.

Maandag 16 november 2009

De buik van Abay neemt in omvang toe, haar borstjes zijn al behoorlijk aan het groeien. Ongelofelijk dat over 3 weken het al zo ver is. Voorlopig heeft ze het nog druk met Bobbie het pupje van Zoë en Ollie dat nog even bij ons logeert.

Zondag 21 november

Abay wordt wat slomer en vooral dikkker en hongeriger. Ze zoekt nog steeds de pup van Zoë op die inmiddels 9 weken is en nog even bij ons logeert. Als Bobbie in zijn ren slaapt tegen het gaas van de pupy ren, ligt ze tegen hem aan aan de andere kant. Moet vaker plassen. Ze is niet mega dik, dus nog net zo makkelijk springt ze op de bank en speelt met de anderen, maar kan een beetje vinniger reageren. HORMONEN!

Donderdag 25 november

Abay groeit langzaam, toch heb ik voor de zekerheid een foto laten maken. De dierenarts die op de echo maar 2 pups kon ontdekken vertelde dat er meer risico is op complicaties bij de bevalling bij een klein nest. Aangezien ze vlak voor het weekend uitgerekend is, vond ik het prettiger zekerheid te hebben en volgens de dierenarts is op dit moment van de zwangerschap de foto ook niet schadelijk meer voor de pups. Op de foto zijn waarschijnlijk 4 pups te zien, prachtig die kleine schedeltjes en skeletjes. De dierenarts was zeer tevreden over de conditie van Abayomi. Vol vertrouwen kijken wij nu uit naar de bevalling. De vorige keer ging het super en was Abay een hele zorgzame moeder. Ik ben echt benieuwd naar de pups van dit duo, maar gezondheid is het allerbelangrijkste. We tellen af,,,,,,,,,, en Diony telt met ons mee!!

Zondag 29 november

Ik heb gisteren Abayomi gewassen, wat ziet ze er weer mooi uit. Vandaag nog even een borstel beurt geven. De werpkist schoonmaken en klaarzetten, zodat ze er een beetje aan kan wennen. Ik ben bang dat wij ons heilig avondje van sinterklaas niet met de familie gaan vieren, maar mooiere kadootjes dan Abay ons kan geven bestaan niet. Vol verwachting klopt ons hart............... en natuurlijk ben ik best weer een beetje zenuwachtig. Abay is de rust zelve.

Woensdag 2 december

De temperatuur van Abay is gezakt, nu heb ik even na gekeken wat haar temperatuur was voor haar bevalling van haar eerste nestje. Vanmorgen bleef de thermometer steken op 37°C, inmiddels weer 37,4°C. Bij haar vorige bevalling daalde haar lichaamstemperatuur tot 36,7 °C dus het lijkt alsof er schot in zit. Alles wat we nodig kunnen hebben voor haar bevalling ligt klaar. Net lag ze nog op de leuning van de bank naar buiten te kijken. Ik legde mijn hand aan de ene kant van haar buik en mijn wang tegen de andere kant. Ik kon de pups goed voelen. Ik hoop niet dat ik de spanning die ik voel voor haar bevalling op haar over breng. Ze is in goede handen en ik sta er niet alleen voor. Deze geruststellende gedachten moet genoeg zijn om ook mij wat relaxter te krijgen. Ik ga zo nog maar even een stukje wandelen, het wachten is het lastigste. Zelf is Abay heel rustig en is nog niet aan het graven of hijgen. De werpkist negeert ze volkomen, de andere hondjes vinden het een lekker plekje. Abay ligt liever op de grond of op de bank.

Donderdag 3 december

Abay haar temperatuur is gezakt naar 36,7°C. Vanmorgen zat ze te rillen. Er is duidelijk iets aan de gang. Ze graaft op verschillende plekken in de kamer en op de bank. Met mijn mobiel in mijn zak ga ik naar de fysio om te oefenen en te sporten, hard nodig om mijn rug weer sterk te krijgen en het leid af. Nogmaals alles gesteriliseerd en gekeken of alles binnen handbereik ligt. Om 23.00 uur nog geen abnormale dingen. Abay hijgt af en toe en dan is ze weer rustig. We gaan toch maar slapen en hopen dat we de nacht nog mee pikken.

Vrijdag 4 december

Abay is wat onrustig, maar geen echte tekenen die er op wijzen dat de bevalling op gang komt. Om 04.10 horen we een piep naast het bed en er ligt een pup met placenta naast abay. Meteen met het pakketje en moeders naar beneden en de pup verlost uit het vlies en afgenavelt. Abay lijkt net als wij even de weg kwijt. Ze grist de placenta weg en eet hem op, maar lijkt vooral trek te hebben in meer. Ze probeerd nog een stukje van de navelstreng op te eten. Het is een teefje, Ze weegt 202 gram. Om 04.55 uur maakt abay weer aanstalte en begint te persen, al snel komt in stuit een volgende pup. Weer een teefje, ditmaal een zwart/witte dame. Ze weegt 198 gram. We nemen een kop thee en we wachten op de volgende pup die om 05.35 uur het levenslicht ziet. Ook een zwart/wit teefje van 173 gram. Als het even mee zit dan kunnen we op de normale tijd met de honden naar buiten. Ja hoor! Om 06.20 uur komt de laatste pup ter wereld en ook dit is een meisje. Een bruin/witte met een geboorte gewicht van 194 gram. Charlie is zeer geinteresseerd en wil het liefst in de werpkist om alles volgen. Maar Abay is heel duidelijk, geen ongewenst bezoek. Uiteindelijk kijkt Charlie af en toe over de rand of door het kiertje om toch iets mee te krijgen van wat er zich afspeeld in de werpkist. Blij dat de pups er zijn en natuurlijk ben ik supertrots op dit kwartet. De zwart/witte zijn echt pikzwart en met wit waar het gewenst is. Ook de bruin/witjes zijn mooi getekend. Kortom hier zit een gelukkig mens. Abay wil de kist niet uit, ze zal toch eens moeten plassen, ik til haar uit haar nest en meteen maakt ze een enorme plas. Zo snel mogelijk kruipt ze weer tegen haar kindjes aan. De pups vinden zelfstandig de tepeltjes en drinken. Hopelijk is alles mee gekomen en is er geen placenta achtergebleven en krijgt ze niet te veel last van stuwing. Ik hou haar goed in de gaten.