Rond 26 april verwachten wij uit de combinatie Menado´s Charlie en Macho´s Banshu (ollie) pups. We hebben inmiddels op de echo de pups kunnen bekijken. Nog heel klein, maar zo speciaal. Het is het eerste nestje van Charlie, dat maakt het voor ons extra spannend. Het is een klein nestje, behalve dat haar borstjes gezwollen zijn is er dan ook nog weinig te zien aan Charlie. Wij kijken uit naar de kleintjes, hopelijk is ze net zo´n goede moeder als Abay en Zoë dan is het voor ons alleen maar genieten.

Charlie is zwanger!!! 

 Vrijdag 10 april, heerlijk lenteweer. Een paar uurtjes strand pikken

nu er nog niet veel mensen zijn. Het nadeel is van het strand in Haamstede dat je enorme duinen hebt die je eerst over moet voor je het strand bereikt. Normaal niet zo'n punt, maar met zwangere Charlie is het een behoorlijke klim. Eenmaal op het strand loopt ze meteen de branding in. Rent nog fanatiek met de andere honden mee achter de bal aan en graaft kuilen. Er is werkelijk niets wat doet vermoeden dat ze over 3 weken moet bevallen.

 20 april 2009

De temperatuur van Charlie schommelt, ze verliest afscheiding. Met tegenzin ga ik de deur uit. Gelukkig is er altijd één van ons beide thuis voor het geval de bevalling zich aan dient. Volgens de planning eind van deze week, begin volgende week. Wat een verschil met de enorme buiken van Abay en Zoë. Als alles maar goed gaat, of het er nu 1 of 6 zijn, met alle liefde heten wij de pups welkom als het zover is. Stiekem ben ik al met namen bezig. Ik probeer nog niet op de zaken vooruit te lopen. Het kan eerst maar weer eens gezond liggen te drinken bij moeders. Hoe zal ze het gaan doen, wachten duurt altijd zo lang. Ook al is het ons 4e nestje, we kijken er weer net zo naar uit. De werpkist staat klaar, wij zijn er klaar voor ....... geduld is een schone zaak.

21 april 2009

Gelukkig nog niets, nog 1 dag werken en dan mag het wat ons betreft gebeuren. Af en toe voel je een pup bewegen. Eric mag zijn hand op haar buik houden, van mij vind ze het maar niets. Charlie is echt Eric zijn hondje.  Ze is stapel op hem.  Ze geniet van zijn aandacht en liefde. Ik heb haar tepels goed schoon gemaakt en er kwam wat melk uit ook heeft ze wat melkachtige afscheiding. Het lijkt op te gaan schieten. In ieder geval haar staartjes mooi gemaakt, want natuurlijk moet haar haar goed zitten voor op de film en foto´s die we natuurlijk van de bevalling maken.

 26 april 2009

Vandaag is Charlie jarig, zes jaar! Wat zou het mooi zijn als ze zou bevallen op haar verjaardag. iets mooiers kan je toch niet voorstellen. Charlie slaapt bij ons op de slaapkamer samen met de mannen die dat altijd doen. Al een paar ochtenden maakt ze me wakker door me te kussen. Charlie smakt altijd als ze kust, dus ook Eric is wakker. We besluiten niet meer terug te gaan, ook al is het zaterdag. Om half negen zit ik al op de fiets en ga met Max een stukje door het bos. Het is heerlijk, een kakofonie van vogel geluiden en de het voorjaarszonnetje door de bomen. De dauw zie je langzaam optrekken. Wat is het toch een voorrecht dat als  ik niet hoeft te werken hier kan wonen.  Zo anders dan in Vlaardingen. Alhoewel we daar ook redelijk groen wonen, kan tegen Burg-Haamstede niets op. Ik hoor de specht kloppen en al snel zie ik er een aantal tussen de takken van een grote boom heen en weer springen. Een stukje verder kijk ik in de ogen van een ree, ik stop en we kijken elkaar aan. Op het moment dat max dichterbij komt draait de ree haar witte kontje naar me toe en verwijnt tussen de bomen. Eric is de buiten boel aan het schilderen, ik temperatuur Charlie nogmaals en haar temperatuur ligt ruim een graad lager dan gister. Ze is rillerig. Ik neem haar bij me op de  bank en we kroelen wat. Als Eric klaar is buiten (voor vandaag) ga ik even snel boodschappen doen, het zou zomaar kunnen dat daar later op de dag niets meer van komt.

drie uur

Charlie ging uit zich zelf de werpkist verkennen. Inmiddels ligt ze achter de TV en af en toe hijgt ze. Ik ga de spulletjes voor de bevalling maar klaar leggen. Umi probeert haar uit te dagen. Charlie reageert niet. Nog even een plasje in de tuin, Ik ga zo wat kipfilet voor haar koken, dan kan het afkoelen en kan ze haar verjaardagsmaaltje straks lekker op peuzelen.

Half negen

Het is nog vrij rustig, ze hijgt, graaft en zoekt een rustig plekje wat niet makkelijk is met 5 andere honden in huis. Ik heb haar even bij me op de bank genomen en probeer haar op haar gemak te stellen. Terwijl we aan het koken waren was ze zoals altijd onder de aanrecht te vinden. Eetlust heeft ze in iedergeval nog steeds. Haar borsten zijn behoorlijk gezwollen en geven al melk. Zou het nog lukken op haar verjaardag..........? Of gaat ze ons vannacht wakker houden.  

23.00 uur 

Er zit nog niet echt schot in. We besluiten naar bed te gaan, eerst nog even onder de douche en ik neem Charlie mee naar boven. Voor de zekerheid wel de spulletjes mee voor als het ineens zover mocht zijn. Charlie springt al snel op bed en gaat tegen me aanliggen. Ze likt me onophoudelijk en ik wrijf haar buik. Af en toe zak ik weg in een hazeslaapje. Met dat gehijg in mijn oor en dat gelik slaap je niet echt. Om 2 uur ga ik met Charlie, Umi en Ollie naar beneden. Ik laat Charlie nog even een plas in de tuin doen. Ze graaft in haar werpkist en is erg onrustig. Ik zet een gedimde lamp boven de werpkist, die inmiddels is verhuisd naast de bank. Ik ga met de deken en een kussen naast haar liggen. De andere Shih Tzu kijken over de rand heen om te zien wat er zich af speelt in die kist. De kachel maar wat hoger gezet. De bank waarvan de bedoeling was dat ik daar nog even een dutje op zou kunnen doen is in beslag genomen door Ollie, Umi en Aby. Nadat ik dit stukje getypt heb ga ik proberen om nog een beetje te slapen hoewel het niet veel zal zijn. Het hijgen lijkt heviger te worden, nog geen persweeen.

Zondag morgen 26 april

Vandaag is Max jarig, hij is alweer acht jaar geworden. Ik heb toch nog wel een beetje geslapen. Charlie was naast me op de bank gekropen. Ze blijft hijgen, wilt nog steeds niets drinken. Heeft wel weer plas in de tuin gedaan. Ze graaft op verschillende plekken Ik heb het zo met haar te doen.  Ze kijkt me aan met haar grote ogen, vind het prettig om dicht bij me te zijn. Hopelijk laat de bevalling nu niet lang meer op zich wachten. Wij zijn er meer dan klaar voor.

De hele dag wisselt ze af met af en toe beetje graven, hijgen, wegkruipen onder de bank. Ik geef haar toch nog maar wat eten. Je weet nooit hoelang het nog gaat duren. Rond zes uur braakt ze  haar eten er uit.  Er lijkt wat te gaan gebeuren. De pup voel je nog bewegen, maar zit nog steeds vlak onder haar ribben. Om tien over half zeven krijgt ze haar eerste perswee. Daarna volgen er nog een paar. Vijf voor zeven breekt haar water, ze ligt dan op de bank.

Het blijft rustig, te rustig. Ik besluit de dierenarts te bellen. Ze slaapt en springt van de bank af als de dierenarts langs komt om haar te begroeten. We overleggen en besluiten haar een weeën opwekkend middel te geven. Als er binnen een uur niets gebeurd zit er nog maar één ding op. Helaas er gebeurd niets. Ik bel de dierenarts weer en Eric gaat de andere honden even uitlaten. De auto in op weg naar Zierikzee, Charlie vindt het allemaal prima.

De dierenarts en haar assistente staan al klaar. Charlie wordt nog even gewogen. We brengen haar naar de behandelkamer en daar krijgt ze een infuus. Ze valt in slaap. Hier had ik het een beetje te kwaad, helaas heb ik dit eerder mee gemaakt alleen in andere omstandigheden. Natuurlijk is het ook een risico zo´n operatie en ben ik even bang dat ik haar kwijt raak.

Ze ligt in mijn armen, ik breng haar naar de OK. De dierenarts en haar assistente zijn rustig en leggen alles prima uit. Ik probeer niet naar haar hoofdje te kijken, zodat het lijkt of het niet charlie is die ze aan het open snijden is.

Eric filmt en maakt foto´s. Laagje voor laagje wordt de buikwand geopend, heel voorzichtig. De pup lijkt nog hoger te liggen en er moet nog een stukje hoger gesneden worden.

Eindelijk komt er iets naar boven. We kijken elkaar aan, wat is dit? Ik schrik en merk dat ook de dierenarts twijfelt. De vruchtblaas wordt open gemaakt en daar komt een pup te voorschijn.

De pup lag in een afwijkende houding en is behoorlijk groot.  220 gram. Het is een meisje...... CRAZY LOVE´S DAZZLING DAISY. Ik wrijf haar droog en zuig haar longetjes schoon. De dierenarts assistente spuit een druppeltje onder de tong. Helaas heeft ze ook wat van de narcose mee gekregen.

Er komt geluid uit. Wat is ze mooi, een prachtige symetrische tekening. Mooi warm rood bruin, wit waar het de voorkeur heeft. De dierenarts ontfermt zich nog over Charlie, met beleid wordt de baarmoeder gehecht, de buikwand gesloten. Het is een behoorlijke klus.

Eindelijk is het zover ook Charlie mag wakker worden, ze lijkt in een soort van shock, haar ogen puilen uit en ze is apatisch. Geen fijn gezicht. Gelukkig komt ze weer snel bij en kunnen we met haar pup naar huis om ze voor te stellen aan de rest van de familie.

Abay is de trotse tante

 Tja daar kijk ik  van op, er gaat er één weg en komen er twee terug!

Maandag 27 april

Soms gaan de dingen anders dan dat je gehoopt had, helaas heeft Charlie via de keizersnede haar pup op de wereld moeten zetten. Deze pup had er nooit vanzelf uit gekomen. De beslissing om Charlie te laten operen is de juiste geweest. Moeder en de pup doen het goed, wij zijn super trots op de dames!

Maandag avond, Charlie accepteerd de pup goed. Gelukkig gaat ze er nu ook uit haar zelf naar toe en likt haar. De pup drinkt, poept en piest. Laat zich goed horen als er iets is. Ik ben vanmiddag naar bed gegaan, behoorlijk beroerd. Koorts en alles waar je geen last van wil hebben. Vanmiddag pup bij me in bed genomen, ik was door de koorts behoorlijk warm en Daisy kroop in mijn oksel en lag met haar kopje op mijn schouder. Wat een klein moppie is het, ik ben duidelijk verliefd. De andere honden zorgen ook goed voor de pup. Daisy probeert te drinken bij Abay, daar zal niets meer uit komen. Ollie wast haar en Umi weet niet goed wat hij er mee aan moet, hier kan ik niets mee lijkt hij te denken. Max toont intresse in de pup. Max houdt niet echt van puppies, maar deze keer lijkt hij duidelijk meer belangstelling te tonen voor de pup. Tja het duurt immers nog even voor ze in zijn oren hangt. Ik heb inmiddels wel een warmte lamp boven de werpkist gehangen. Ze ligt daar zo alleen, hoe anders dan de nestjes van zes of zeven pups die we eerder hadden. Reken maar dat ze aandacht genoeg krijgt.

Nog geen 24 uur oud, is het geen plaatje?

Dinsdag 28 april

Daisy doet het prima. Charlie neemt de moederrol goed op zich. De pup lijkt tevreden en slaapt veel. Vannacht is ze al een paar keer aan de wandel geweest. De bak waar ze s´nachts in slaapt naast mijn bed is niet dicht, dan hoor ik ineens gepiep en blijkt ze anderhalve meter verder op te liggen. Dat moeten we toch anders gaan regelen. Omdat het maar 1 pup is wil ik de ruimte klein houden, maar deze bak is ongeschikt. Het is dus nu al een ondernemende tante. Charlie krijgt antibiotica ivm infectie gevaar na haar operatie. Het is zo bijzonder hoe snel ze zich lijkt te herstellen. Het voordeel van de keizersnede is in haar geval ze geen zware bevalling heeft gehad. Het is dus echt een prinses he, die bevallen ook niet op de normale manier.

Hartverwarmend de reacties in mijn gastenboek, goed ook om te horen dat onze pups uit eerdere nestjes het zo goed maken. Op koninginnedag worden de pups uit het 2e nestje van Zoë alweer een jaar. Het lijkt allemaal nog maar zo kort geleden. Binnenkort echt reunie afspreken.

 Woensdag 29 april

Pupje groeit als kool. Inmiddels al 292 gram en dat voor nog geen 3 dagen oud. Ze is dus al 72 gram aangekomen sinds ze geboren is. Vannacht rustig geslapen, tenminste niet door pup of moeders wakker gehouden. Helaas ben ik nog steeds flink ziek, eigenlijk zou ik Charlie even mooi moeten maken. Maar heb er echt de energie niet voor. Hopelijk knap ik snel op en kan ik ook gaan genieten van de kraamtijd.

 30 april, Koninginnedag 2009

Vandaag zijn de pups van Zoe 1 jaar geworden!! Wat is dat snel  gegaan. Het lijkt nog maar zo kort geleden. Gelukkig gaat het met de inmiddels volwassen hondjes prima. Ook met Daisy gaat het prima. Ik heb de verwarming uit de werpkist verwijderd. Charlie kreeg het er zo heet van en werd er onrustig van. Zoals je ziet, wordt er goed op haar gelet.

 Vrijdag 1 mei

Dazzling Daisy:

Dazzling betekend: adembenemend, oogverblindend, schitterdend, verbluffend, verassend mooi..... Het is allemaal van toepassing op dit kleine meisje.

Daisy betekend in het Engels Madeliefje

Het is lente en overal zie je de madeliefjes in het gras bloeien.

Gisteravond lag de kleine in mijn nek en Charlie op mijn buik op de bank. Hoe snel je je hecht aan zo'n erwtje. Het liefst zou ik haar zelf houden. Ze is een bijzonder geval. En daarbij een prachtig hondje mooi symetrisch. Maar ik moet verstandig zijn. Ik wil de honden niet houden alleen in huis of op een plaatsje. De honden gaan minstens drie keer per dag met ons naar buiten. Afgelopen week ben ik flink ziek geweest en was Eric dus de Sjaak. Zes honden uitlaten is een kunst op zich. Nu ben ik er behoorlijk handig in maar eigenlijk is het niet te doen. Het lijkt op kantklossen. Het gebeurd me nu al dat ik een lijntje laat glippen en dat is natuurlijk levensgevaarlijk. Daarbij is het een dure hobby om de honden goed te verzorgen. Dus mijn verstand zegt nee!! Maar we zijn er nog niet uit. Eigenlijk wel........................ nou ja we hebben nog even.

 Zaterdag 2 mei

Morgen alweer een week oud, wat is dat snel gegaan. Ik heb gister de fokster van Charlie aan de telefoon gehad. Haar het nieuws verteld. Toos heeft op kleine schaal, maar zeer verantwoord gefokt. Charlie heette eigenlijk miss Florida. Ze zou samen met haar zusje naar Amerika gaan. Uiteindelijk is alleen het zusje vertrokken en heb ik Charlie gekocht. Ondanks ik meer voor het europese type ben, stoer wat breder en forser gebouwd viel ik als een blok voor deze prachtige, sierlijke dame. Ze sprong meteen bij me op schoot en pas 2 weken later ben ik haar op gaan halen. Ze was toen al 16 weken oud, zo mooi. En dat is ze nog steeds. Toos is inmiddels bijna 80 en heeft nog aardig wat hondjes. Natuurlijk sommige stokoud, doof en blind. Maar bij Toos kunnen ze tot hun dood op een liefde volle verzorging rekenen en zo hoort het natuurlijk ook. Toos is niet uit de internet generatie, ze kan helaas de foto's niet bekijken. Ik besluit de pagina af te drukken en naar haar op te sturen. Als ze tien jaar janger geweest was had ze de pup graag gewild. Ik wil eigenlijk graag als de pup rond de zes weken is met haar op bezoek bij Toos om haar te laten zien. Ze zal het zeker op prijs stellen.

Daisy is inmiddels de 400 gram gepasseerd. Het lijkt er op dat ze binnen de week haar geboorte gewicht verdubbeld. Het is een krachtig hondje dat de hele kist door tijgert.

Maandag 5 mei

Het neusje van daisy begint te verkleuren. Het duurt niet lang meer of het schattige roze snoetje is zwart. Haar oogjes zullen eerdaags nu ook wel open gaan en ze lijkt al te kunnen horen. Charlie ontpopt zich werkelijk als een super moeder. Eigenlijk ligt ze de hele dag en nacht bij haar pup. Vandaag pupje voor het eerst een paar uurtjes alleen gelaten. Moesten even naar Zierikzee. Het is echt genieten als de pup in mijn nek ligt terwijl ik tv kijk. Ze maakt dan van die tevreden geluidjes. De andere honden nemen om de beurten een kijkje in de werpkist, alleen Abayomi wil het liefst de pup voor haar zelf. Zodra Charles even de werpkist uit gaat, neemt abay haar plaats in. Umi rent af en toe langs de kist om Charlie uit te dagen, maar die reageert niet op zijn escapades.  Gisteren is Charlie met het pupje mee geweest naar de zus van Eric. Lekker uit de wind in het zonnetje lag ze naast me op een bankje. Zo relaxed gaat ze met haar pup om. Ik had er zeker op gehoopt, maar niet verwacht dat Charlie zo goed voor haar pup zou zorgen. Wij maakte al gekscherend opmerkingen, Charlie wilt geen kinderen, die wil geen moeder worden. En kijk haar nu!

Vrijdg 8 mei

Vandaag de oogjes open, nog maar een klein stukje maar ze zijn open. Ze ziet nog niets dit zal nog een aantal dagen duren. Daisy groeit behoorlijk. De jonge dame weegt inmiddels al meer dan 600 gram. Ik hoopte buiten nog wat mooie foto´s te kunnen schieten, maar het weer in Haamstede werkt niet mee.

Vanavond op de bank lekker chillen met vader, moeder en pup Daisy. Af en toe probeerde Abay in de buurt te komen, maar Charlie trok haar bovenlip op om haar op afstand te houden. Ollie, de vader mocht mee kroelen. Wat een schitterende plaatjes leverde dit weer op.

Vandaag alweer 2 weken oud!

Het begint al een echt hondje te worden. Krachtiger, houdt haar kopje goed recht op en de oogjes goed open. Haar neusje wordt steeds  donkerder. Wat krijgt dit hondje een aandacht. Zo anders dan  als je een nestje van zes pups hebt. Het is heerlijk om haar lekker bij je te nemen en te kroelen. De andere honden moeten er natuurlijk steevast bij zitten. Ze vinden haar allemaal erg leuk. Ze slaapt met Charlie en de andere dames beneden. Charlie is zo voorzichtig met haar en laat haar geen minuut alleen. Even snel een plas of poepje in de tuin en snel weer bij haar pup. Af en toe nemen we haar wel mee  voor een kleine wandeling, maar ik wil eigenlijk zo min mogelijk risico nemen om één of andere ziekte op te pikken buiten. Ze vindt het wel prima zo. Ze is ook niet echt afgevallen. Eigenlijk merken we niets aan haar dat er op wijst dat ze een behoorlijke operatie heeft ondergaan. (behalve dan de rekening op de deurmat van de dierenarts), maar dit hoort er nou éénmaal bij.

Vrijdag 15 mei

Daisy heeft inmiddels haar eerste wormkuur gehad, samen met haar moeder. Als de  bel gaat en de andere honden blaffen, tilt ze haar hoofdje op. Soms lijkt het of ze al de wijde wereld wilt verkennen en probeert ze over het randje van de ren te klauteren. Nog maar even niet he, nog te gevaarlijk tussen de andere honden en die grote voeten van Robbin en Sjors.

FF knuffelen met Sjors.

Zo lekker ff knuffelen!!

Dit is Daisy met Laetitia haar nieuwe bazinnetje Wat een prachtig setje he!

Gisteravond hadden we een afspraak, de hele dag had ik al een zwaar gevoel in mijn  maag. Ondanks dat ik een goed gevoel had na het telefonisch gesprek en we al wat heen en weer gemailt hadden had ik zoiets van HELP!! Mijn Daisy.....  Gelukkig hadden Eric en ik beiden een goed gevoel bij deze mensen. Als Daisy dan niet bij ons mag blijven, gaat ze het daar goed krijgen. Samen met de andere shih tzu die ze al hebben. Gelukkig niet zo heel ver bij ons vandaan, dus we zullen haar zeker regelmatig terug zien. De komende weken mogen wij nog van de kleine genieten. Ze wordt nu met de dag leuker, kleine blafjes, vandaag voor het eerst uit de ren geklommen. Als ik binnen kom, tilt ze haar hoofdje op en kijkt naar me. Ze stoeit voorzichtig met haar tante Abay, die eigenlijk vindt dat het haar pup is. Er is iets veranderd sinds vandaag, het is niet meer ons hondje, maar zolang ze bij ons is krijgt ze alle liefde en een goede start.

 Vrijdag 22 mei

Daisy dribbelt steeds meer de kamer rond. Staartje recht omhoog. Vandaag heeft ze voor het eerst brokjes gegeten, geweekt in kokend water. Dat was lekker. Natuurlijk niet te veel, haar darmpjes moeten langzaam wennen aan de nieuwe kost. Vandaag alle volwassen honden een wormkuur gegeven. Zoè naar de dierenarts geweest. Ik heb haar meteen laten enten, ik vermoed dat ze tegen haar loopsheid aan zit. Aangezien ik haar wil laten dekken door Umaro, moet alles wel in orde zijn. Ze is er klaar voor. Wat anders is het met dit pupje dan de nestjes van Zoé. Wat een drukte van jewelste was, nu merken we eigenlijk nauwelijks iets van de pup. Het is gewoon genieten van de kleine.

Zaterdag 23 mei

Vandaag zijn we op onderzoek uit gegaan in de tuin. Spannend! Voor het eerst buiten geplast en gepoept. Staartje omhoog of omlaag?

FF plasje doen! De eerste buiten. 

 Vrijdag 29 mei

Eerst met de mannen naar het strand geweest. Prachtig weer voor een puppy uitje. Een beetje griezelig is het toch wel in de grote mensen wereld, maar toch ook wel erg spannend.

Slot Haamstede

 Zondag 1 juni

Vandaag alweer 5 weken, Daisy ontwikkelt zich goed. Ze wordt met de dag mooier. Ze is ondanks dat ze enige pup is een heel sociaal hondje. Speelt met de volwassen honden, maar als één van de grote honden geen zin heeft en dit aangeeft weet ze haar plaats. Ze geniet van onze aandacht en loopt eigenlijk de hele dag los. Als ze slaap heeft, gaat ze de werpkist in om ff een tukje te doen. Ze eet brokjes geweekt in water. Charlie vindt het genoeg geweest. Af en toe mag ze nog wel drinken, maar met de tandjes en kiezen in doorbraak is het geen pretje meer. Gister zag ik aan haar dat ze de stofzuiger eng vond. Dat wordt veel stofzuigen dus. Vandaag is het pinkstermarkt op het dorp. Ik ga even een klein stukje met haar op de arm de massa in, zodat ze hier ook kennis mee maakt. Wat gaan we haar missen. Voor ons is ze een heel speciaal hondje.

Vrijdag 5 juni

Vandaag met Daisy naar de dierenarts geweest. Klinisch onderzoek en haar eerste puppy enting. De dierenarts heeft alles onderzocht en gelukkig alles is zoals het wezen moet. Geen kik gegeven bij het prikje, stoere meid! Na zo´n spannend bezoek bij de dierenarts tijd voor ontspanning. Samen met Charlie naar buiten. Natuurlijk op een plaats waar geen vreemde honden komen, omdat ze nog niet volledig beschermt is tegen allerlei nare ziektes. Het was lastig foto´s  maken, want Daisy loopt steeds achter me aan. Sinds gisteren weken we de brokjes niet meer en eet ze ze gewoon op. Drinken doet ze inmiddels gewoon uit de grote bak van Max. Charlie is heel beschermend naar haar pup toe. Buiten kwam er een meisje naar de pup kijken, maar Charlie had zoiets van wegwezen die is van mij. We hebben van Charlie een heel andere kant leren kennen. We zijn zo trots op haar. Niet alleen vanwege de prachtige pup die ze ons gegeven heeft, maar zeker op de manier hoe ze haar pup met liefde en zorg omringt. 

 Zaterdag 13 juni

Daisy bijna 7 weken oud. Een hele dame al! Vandaag zijn we in de tuin bij Willem en Monique wezen spelen. Heerlijk ravotten in het gras Een beetje warm was het wel. Max is de enige die een zomer coupe heeft. Als het goed is komt komende week de chipper van de raad van beheer. Als Daisy gechipt is gaat ze volgend weekend naar haar nieuwe familie.

 Zaterdag 20 juni 2009

Het was me het weekje wel. Echt genieten van de laatste dagen dat Daisy bij ons was kon ik niet. Als ik in de spiegel keek herkende ik mezelf niet. Een fikse kaakontsteking was  de oorzaak. Als je zo beroerd bent is het niet echt handig om zoveel honden te hebben. Gelukkig heb ik Eric en de jongens nog die me hielpen bij het uitlaten en de verzorging van mijn kudde. Daisy  deed in de roedel absoluut niet onder voor de rest. Wat een pittige tante is ze geworden. Vandaag is ze opgehaald door haar nieuwe familie. Het was moeilijk om afscheid te nemen, maar we weten dat ze het goed gaat krijgen en ook daar heeft ze Kyra en Layla om mee te spelen. Charlie heeft het er moeilijk mee. Ze is verdrietig. Zoekt en snuft door de kamer, kijkt in de tuin. Puppy is weg. Eigenlijk waren Eric en ik van plan om de videofilm te bekijken, nog maar niet. Nog even uitstellen en dan kunnen we er vast van genieten. Vanaf de echo, totdat ze weg ging hebben we alles op beeld. Jon, Miranda, Letitia en Dani heel veel geluk en plezier met jullie hondjes. Het is een prachtig stel. Jullie kunnen er trots op zijn. Bedankt voor het vertrouwen dat jullie in ons hebben en voor de prachtige bloemen. Hou ons op de hoogte. Wij zijn blij dat we acht weken voor Daisy hebben mogen zorgen, mee mogen maken dat Charlie ons verbaasde door  een super moeder te zijn. De combinatie  Ollie en Charlie heeft een prachtige pup voortgebracht. De volgende hou ik lekker zelf!!!

Daisy met haar nieuwe zusjes

Jon met zijn GROTE vriend, Umaro!k

Gelukkig gaat het super met Daisy bij haar nieuwe baasjes. Charlie heeft het er erg moeilijk mee gehad. De eerste nacht huilde ze echt om haar pup. Nog lang bleef ze zoeken naar haar kind. Dit schijnt erg ongebruikelijk te zijn. Vaak zijn de moeders opgelucht dat ze weer rust hebben. Charlie is een van de uitzonderingen die de regel bevestigen. Ook wij missen  die kleine druktemaker. We kunnen weer lopen zonder bang te zijn dat ze onder onze voeten loopt. Toch liep ze ons nooit in de weg.