2e nestje abayomi 2009

Rond sinterklaas verwacht ik mooie kadootjes uit te kunnen pakken. Zoals met elk kadootje, zal het een echte verassing zijn. Want uit deze combinatie kan je echt van alles verwachten. Van sollid black, roodbruin, zwart wit en driekleurige pups. Eindelijk mag Abay dan zelf weer moederen ipv tante spelen.

 De opname´s van de echo, het kan even duren voor de filmpjes geladen zijn.

Op de echo waren in ieder geval 2 pups te zien, uit ervaring weten wij inmiddels dat dit niet alles zegt. Bij vorige echo´s waren er 3 te zien en werden het er 6 en 7. Wat voor ons het belangrijkste is, is dat moeder en pups gezond zijn. Het was mooi de hartjes te zien kloppen en kijken uit naar wat komen gaat.

Maandag 16 november 2009

De buik van Abay neemt in omvang toe, haar borstjes zijn al behoorlijk aan het groeien. Ongelofelijk dat over 3 weken het al zo ver is. Voorlopig heeft ze het nog druk met Bobbie het pupje van Zoë en Ollie dat nog even bij ons logeert.

 Zondag 21 november

Abay wordt wat slomer en vooral dikkker en hongeriger. Ze zoekt nog steeds de pup van Zoë op die inmiddels 9 weken is en nog even bij ons logeert. Als Bobbie in zijn ren slaapt tegen het gaas van de pupy ren, ligt ze tegen hem aan aan de andere kant. Moet vaker plassen. Ze is niet mega dik, dus nog net zo makkelijk springt ze op de bank en speelt met de anderen, maar kan een beetje vinniger reageren. HORMONEN!

Donderdag 25 november

Abay groeit langzaam, toch heb ik voor de zekerheid een foto laten maken. De dierenarts die op de echo maar 2 pups kon ontdekken vertelde dat er meer risico is op complicaties bij de bevalling bij een klein nest. Aangezien ze vlak voor het weekend uitgerekend is, vond ik het prettiger zekerheid te hebben en volgens de dierenarts is op dit moment van de zwangerschap de foto ook niet schadelijk meer voor de pups. Op de foto zijn waarschijnlijk 4 pups te zien, prachtig die kleine schedeltjes en skeletjes. De dierenarts was zeer tevreden over de conditie van Abayomi. Vol vertrouwen kijken wij nu uit naar de bevalling. De vorige keer ging het super en was Abay een hele zorgzame moeder. Ik ben echt benieuwd naar de pups van dit duo, maar gezondheid is het allerbelangrijkste. We tellen af,,,,,,,,,, en Diony telt met ons mee!!

Zondag 29 november

Ik heb gisteren Abayomi gewassen, wat ziet ze er weer mooi uit. Vandaag nog even een borstel beurt geven. De werpkist schoonmaken en klaarzetten, zodat ze er een beetje aan kan wennen. Ik ben bang dat wij ons heilig avondje van sinterklaas niet met de familie gaan vieren, maar mooiere kadootjes dan Abay ons kan geven bestaan niet. Vol verwachting klopt ons hart............... en natuurlijk ben ik best weer een beetje zenuwachtig. Abay is de rust zelve.

Woensdag 2 december

De temperatuur van Abay is gezakt, nu heb ik even na gekeken wat haar temperatuur was voor haar bevalling van haar eerste nestje. Vanmorgen bleef de thermometer steken op 37°C, inmiddels weer 37,4°C. Bij haar vorige bevalling daalde haar lichaamstemperatuur tot 36,7 °C dus het lijkt alsof er schot in zit. Alles wat we nodig kunnen hebben voor haar bevalling ligt klaar. Net lag ze nog op de leuning van de bank naar buiten te kijken. Ik legde mijn hand aan de ene kant van haar buik en mijn wang tegen de andere kant. Ik kon de pups goed voelen. Ik hoop niet dat ik de spanning die ik voel voor haar bevalling op haar over breng. Ze is in goede handen en ik sta er niet alleen voor. Deze geruststellende gedachten moet genoeg zijn om ook mij wat relaxter te krijgen. Ik ga zo nog maar even een stukje wandelen, het wachten is het lastigste. Zelf is Abay heel rustig en is nog niet aan het graven of hijgen. De werpkist negeert ze volkomen, de andere hondjes vinden het een lekker plekje. Abay ligt liever op de grond of op de bank.

Donderdag 3 december

Abay haar temperatuur is gezakt naar 36,7°C. Vanmorgen zat ze te rillen. Er is duidelijk iets aan de gang. Ze graaft op verschillende plekken in de kamer en op de bank. Met mijn mobiel in mijn zak ga ik naar de fysio om te oefenen en te sporten, hard nodig om mijn rug weer sterk te krijgen en het leid af. Nogmaals alles gesteriliseerd en gekeken of alles binnen handbereik ligt. Om 23.00 uur nog geen abnormale dingen. Abay hijgt af en toe en dan is ze weer rustig. We gaan toch maar slapen en hopen dat we de nacht nog mee pikken.

Vrijdag 4 december

Abay is wat onrustig, maar geen echte tekenen die er op wijzen dat de bevalling op gang komt. Om 04.10 horen we een piep naast het bed en er ligt een pup met placenta naast abay. Meteen met het pakketje en moeders naar beneden en de pup verlost uit het vlies en afgenavelt. Abay lijkt net als wij even de weg kwijt. Ze grist de placenta weg en eet hem op, maar lijkt vooral trek te hebben in meer. Ze probeerd nog een stukje van de navelstreng op te eten. Het is een teefje, Ze weegt 202 gram. Om 04.55 uur maakt abay weer aanstalte en begint te persen, al snel komt in stuit een volgende pup. Weer een teefje, ditmaal een zwart/witte dame. Ze weegt 198 gram. We nemen een kop thee en we wachten op de volgende pup die om 05.35 uur het levenslicht ziet. Ook een zwart/wit teefje van 173 gram. Als het even mee zit dan kunnen we op de normale tijd met de honden  naar buiten. Ja hoor! Om 06.20 uur komt de laatste pup ter wereld en ook dit is een meisje. Een bruin/witte met een geboorte  gewicht van 194 gram. Charlie is zeer geinteresseerd en wil het liefst in de werpkist om alles volgen. Maar Abay is heel duidelijk, geen ongewenst bezoek. Uiteindelijk kijkt Charlie af en toe over de rand of door het kiertje om toch iets mee te krijgen van wat er zich afspeeld in de werpkist. Blij dat de pups er zijn en natuurlijk ben ik supertrots op dit kwartet. De zwart/witte zijn echt pikzwart en met wit waar het gewenst is. Ook de bruin/witjes zijn mooi getekend. Kortom hier zit een gelukkig mens. Abay wil de kist niet uit, ze zal toch eens moeten plassen, ik til haar uit haar nest en meteen maakt ze een enorme plas. Zo snel mogelijk kruipt ze weer tegen haar kindjes aan. De pups vinden zelfstandig de tepeltjes en drinken. Hopelijk is alles mee gekomen en is er geen placenta achtergebleven en krijgt ze niet te veel last van stuwing. Ik hou haar goed in de gaten.

 Zondag 6 december

Hartverwarmend de berichtjes in mijn gastenboek en mailtjes die ik ontvang. Natuurlijk zijn jullie van harte welkom om kraamvisite. Nu is het nog even vooral rust die ik wil voor pups en moeder, maar over een paar weekjes graag! Zie ik mijn pups (want dat blijven ze) weer terug. Het gaat goed met moeder en puppies. Ze komen gemiddeld 10 procent van hun geboorte gewicht per dag aan en dat is zoals het hoort. Ze plassen en hebben ontlasting, dus dat werkt ook allemaal. Niets is vanzelf sprekend. Abay waakt als een terrier over haar puppies en laat niemand in de buurt komen. Ik mag zelf de pups niet oppakken, helaas voor haar moet ik ze wegen en controleren. Vandaag gaat Bobbie naar zijn nieuwe baasjes. We zijn inmiddels enorm aan dit leuke ontdeugende ventje gehecht geraakt. Hij is aktief, vindt iedereen en alles leuk en zeurt nooit. Wij gaan hem enorm missen, ik ga hem zo nog even wassen en fohnen. Dat weet hij nog niet, wordt een feestje! Maar hij gaat er zo mooi wollig van uitzien. Jammer dat het regent buiten en oppassen dat vader Ollie hem daarna niet weer gaat wassen, hij wast nog al nat. Dan is al het werk voor niets geweest.

Woensdag 9 december

Zondag is Bobbie opgehaald door zijn nieuwe baasjes. Het was voor ons gewoon weer een ........... moment. Waarom doen we dit ons zelf aan. Gelukkig gaat het goed met Bobbie en ontving ik positive berichten vanuit Noordwijk. Bobbie sliep door en deed zijn behoefte netjes op de krant. Maandag ben ik met Abay en haar pups even langs de dierenarts geweest, Abay haar temperatuur bleef aan de hoge kant. Aangezien er na een bevalling altijd een baarmoederontsteking of borstontsteking op de loer kan liggen, neem ik geen risico.  Abay is niet te scheiden van haar pups  dus die moesten mee. De pups zijn meteen onderzocht en beluisterd. Prachtige, sterke, levendige pups. Gesloten verhemeltjes, ook zeer belangrijk  en ook de hartjes klonken normaal. Het is ongelofelijk hoe snel ze groeien, Er verschijnen al wat zwarte plekjes op de nu nog roze neusjes. Natuurlijk zijn mijn hondenvriendinnetjes Romy en Shanna al op kraamvisite geweest. Ze waren verbaasd dat de pups zo klein waren. Terwijl ze nu al zo gegroeit zijn. Het is lastig om foto´s te maken. Abay schermt de pups af en wordt erg nerveus als ik er één uit uit het nest haal. Maar ze zijn echt beeldschoon. Ik ben nog druk met het verzinnen van namen, de pups moeten aangegeven worden bij de raad van beheer.  

 Zondag 13 december

De pups hebben inmiddels hun geboortegewicht meer dan verdubbeld. Nog een paar daagjes en de oogjes gaan open. De neusjes zie je verkleuren. Abay accepteert het eindelijk dat ik een pupje van haar leen. Wat zijn ze lief en zo mooi. Het blijft een wondertje, elk van hen. Gisteren heb ik Diesel (Enjoy) terug gezien, samen met Ron en Esmeralda een heerlijke wandeling door het bos en stukje duinen gemaakt. Wat een prachtig hondje is het geworden en wat boft hij met zulke lieve baasjes. Gelukkig houden bijna alle baasjes mij regelmatig op de hoogte over hoe het met de pups gaat. Ik ga er van uit dat ook deze dames het weer zo gaan treffen. Charlie zit tegen haar loopsheid aan, dat brengt de mannen het hoofd op hol. Umi doet enorm zijn best om haar voor zich te winnen. Ollie heeft er een dagtaak aan om de mannen uit haar buurt te houden. Volgens de richtlijnen van de raad van beheer zou ze gedekt mogen worden. Ze heeft één keer eerder een pup gekregen en die is geboren via een keizersnede. De dierenarts verzekerde me dat dit kwam doordat er maar 1 pup was. Toch geloof ik niet dat ik het nog een keer aan durf. Daisy is een prachtig hondje geworden en Charlie was een super moeder. Ook nu is ze super nieuwschierig naar de pups. Ik moet het met plezier doen en op kunnen brengen. Ik begrijp niet hoe sommige fokkers het klaar spelen om 2 of 3 nestjes tegelijk te hebben. De jongens willen me opgeven voor het programma help mijn moeder heeft een hobby! Een nestje vergt niet alleen van mij een hoop tijd en energie, maar ook van mijn omgeving. Alles draait om de hondjes. Verjaardagen, feestjes moet je aan je voorbij laten gaan, omdat de pups niet alleen gelaten kunnen worden. Aan de andere kant is het zo mooi om mee te mogen maken. De ontwikkeling van een pup die met gemak op je hand past, tot een hondje dat je internet kabel sloopt en in je broekspijpen hangt. (mag natuurlijk niet) Dit duurt nog even, voorlopig liggen er hier vier prachtige dames naast me en ik geniet van hun schoonheid en hulpeloosheid, alhoewel ze al aardig rond tijgeren op hun buikjes naar de kruik of naar de tepels van moeder Abayomi.  

 Zaterdag 19 december

De pups hebben alle vier hun oogjes open! Wat zijn ze leuk, veel zien ze nog niet maar dat gaat de komende dagen veranderen. Ze worden steeds ondernemender. Maken geluidjes die op blafjes lijken. s´Nachts slapen ze gelukkig langer achter elkaar door, ik dus ook. Lieve Diony ik begrijp dat je op meer foto´s wacht. Haha.......... maar ze zijn lastig te foto te krijgen. Ze willen niet stil liggen. Ik ga vandaag proberen om weer wat mooie plaatjes te schieten. De pups hebben nu een beetje het formaat van een cavia. Ze zijn er goed aan toe, lekker mollig. Abay is er ook goed aan toe. Ze krijgt veel vers vlees en natuurlijk veel brokken, zodat ze zelf ook in goede conditie blijft.

Stralende, heldere in het grieks

Verrtrouwen

Vreugde

Vurig, tempramentvol

 Maandag 21 december

Wat een pak sneeuw, natuurlijk even lekker dollen in die witte koude zooi. Dan kan je nog wel vader en moeder zijn, af en toe ook even tijd voor ontspanning. Voor meer sneeuwpret kijk op de pagina foto´s.  Daar staan de overige foto´s van de hondjes in de sneeuw.

Romy bedankt voor het lenen van je trui, haha! En natuurlijk je hulp bij het maken van de foto´s. 

Romy met Fébe

Eerste kerstdag

De pups zijn nu 3 weken oud, ze reageren als er iets in de kamer gebeurd. Kruipen de werpkist rond. Snuffelen aan elkaar en zijn vooral heel gulzig. Het is ze aan te zien, lekkere mollige puppies. Het worden nu echt kleine hondjes en met de dag mooier. Ongelofelijk hoe Abay zoveel van haar zelf kan geven, zodat deze ukkies goed groeien. Ze wordt dan ook extra verwend, veel vers vlees met natuurlijke kalk en puppybrokken moeten er voor zorgen dat ze in conditie blijft. Heerlijk vindt ze het. Vandaag natuurlijk ook voor de andere hondjes wat extra´s.  Ik wens de bezoekers van mijn site gezellige dagen en bedankt voor het opsturen van al die mooie sneeuwfoto´s van onze nakomelingen.

Woensdag 30 december

Gisteren is de familie Troost geweest met hun hondje Candy, een pup uit het laatste nestje van Zoë. Wat is ze mooi en leuk geworden. Ze voelde zich meteen weer thuis, ook al was haar moeder niet echt aardig voor haar. Zoë had een speeltje en zoals alle speeltjes in huis was die van haar. Candy vond de kleine pups erg leuk, probeerde met ze te spelen. Beetje klein nog en wiebelig. Knap hoe Jeanine haar pup al geleerd heeft hoe ze moet zitten, liggen en pootjes geven. De pups gaan nu ook hun omgeving verkennen, doen hun plas nu zelfstandig op de krant of op het vloerkleed als ze daar toevallig lopen, maar moeders hebben ze daar niet meer voor nodig. Het zal niet lang meer duren en ook hun hoopje zullen ze zelf gaan doen zonder de stimulatie van moeders. De pups maken blafjes, spelen met elkaar. Natuurlijk nog heel voorzichtig, over 2 weken gaat dat er heel anders aan toe. Maken ze het hele huis en het leven van de andere hondjes onveilig.

 Donderdag 31 December

Vandaag heeft Diony haar puppy uitgekozen en heet Fayah voortaan Nöï. Spreek uit als Nowie. Deze jonge dame gaat verhuizen naar het verre Athene waar ze samen met haar vader en moeder en hondje Dino woont. Zoals het er nu uitziet blijft één van mijn pups in Vlaardingen, neeeee niet bij mij maar wel heel dicht in de buurt.

 Maandag 4 januari

Ruim 4 weken zijn de pups nu, komende dagen komen de eventuele nieuwe baasjes kijken. De pups zijn echt zo leuk, ze waggelen rond. Spelen met elkaar en grommen daar soms al bij. Nou ja iets wat daar op lijkt. Sinds een paar dagen mogen de pups wennen aan vers vlees en geweekte brokjes. Zonder uitzondering zijn het prachtige pups en zooooo lief. Ik kan nu ook eindelijk zorgeloos genieten. Je mag er niet te erg aan gaan hechten, maar probeer dat maar eens. Die smoeltjes.................. ik ben verliefd!!!

 Dinsdag 5 januari

Vandaag heeft de familie de Jong uit Brussel hun hondje uitgezocht. Caroline heeft één van de eerste shih tzu van Nederland als kind gekregen. Al heel lang bekend met het ras. Enig om een artikel uit een tijdschrift hierover te lezen en de foto´s te zien uit 1956. Farah komt in een warm nest waar ze zeer welkom is. Vanavond heeft ook Faith haar nieuwe baasjes ontmoet, ik denk dat de beelden voor zich spreken.

 Faith blijft in Vlaardingen en binnenkort zelfs op loopafstand! 

Zaterdag 9 januari

De pups zijn gelukkig allemaal voorzien van een nieuw baasje, ook Fébe is zeer welkom bij de familie Dessens. De kiesjes zijn in doorbraak en de pups vinden hun ren niet interessant genoeg meer en verkennen de woonkamer. Kijken hoe ver ze kunnen gaan bij de andere honden. Charlie weet nog steeds niet hoe ze er mee om moet gaan. Ik durf haar dan ook niet alleen bij de pups te laten, ze slaapt s´nachts met de mannen bij mij in de slaapkamer. Ik wil niet dat de pups nare ervaringen op doen met volwassen honden. Aan de andere kant is het ook een soort opvoeden van de pups zodat ze leren waar hun plaats binnen de roedel is.  Pups die dit niet leren kunnen later problemen krijgen, weten hun plaats niet binnen het gezin en in de omgang met soortgenoten. Ook onder elkaar zijn ze flink aan het stoeien, het is zo aandoenlijk om te zien. Je hoeft je nooit te vervelen. Never a dull moment!!!

Maandag 11 januari

Eindelijk is Agnes de moeder van Diony bij hun kleine Noï langs geweest en heeft ze het hondje van haar dochtertje in het echt kunnen bekijken. Tja als je in Athene woont ligt Vlaardingen niet echt naast de deur. Zoals je ziet Diony ligt je doekje bij de pups in de ren. Zoë pikt het regelmatig en verstopt het dan in haar mand. Gisteren zijn Janneke en belle langs geweest. Belle is een pup uit het 2e nestje van Zoë, schitterend dat je vader en moeder in haar herkend. Ze reageerde heel lief op de pups, net zo als Zoë reageerde toen we een kitten gevonden hadden en Zoë zich over het kleintje ontfermde.  

 Noï

Noï en Faith

Diony´s moeder met Noï

Zondag 17 januari

Tijd voor een up date! Vrijdag hebben de dames hun eerste prikje gehad. Wat een stoere meiden zijn het toch. Geen kik gaven ze. Ook werden ze uitgebreid klinisch onderzocht, alles prima in orde. Geen navelbreukjes, geen nare verassingen. Super trots ben ik op mijn meisjes. Morgen komt de raad van beheer om het nest te controleren en te chippen. Niet iets waar ik naar uitkijk, maar wat moet gebeuren. Stuk voor stuk zijn het kleine knuffeltjes, die het liefst alles met hun kleine tandjes onderzoeken. Vandaag heb ik ze voor het eerste keer ongeweekte brokjes gegeven.  Best een beetje eng, ik ben bang dat ze zich verslikken.  Gelukkig weten ze er raad mee, al blijft het ook wel heel makkelijk om gewoon aan de borst van moeders te hangen. Arme Abay, met die kleine scherpe tandjes......

Maandag 18 januari

Gelukkig de pups zijn gechipt en ik was blij een bekend gezicht te zien. Deze chipper is zeer ervaren en de pups merkten het niet eens. Gisteravond zijn de baasjes van Luna langs geweest, volgende week ga ik met haar kijken waar ze over een aantal weken gaat wonen. Luna blijft wat langer bij mij omdat haar baasjes op vakantie gaan. Morgen komen de baasjes van Farah en van Fébe bij hun pups kijken. Inmiddels is de vlucht van Noï geboekt en vliegt ze op 7 februari met de tante van Diony naar Athene.

 Romy en shanna laten trouw mijn hondjes uit s'middags. Daarna natuurlijk puppie knuffelen.

De pups stoeien met de andere honden en met elkaar, af en toe worden ze op hun plaats gezet door de volwassen honden. Opvoeden noemen ze dat

Ja probeer ze maar eens bij elkaar te houden!

Luna met haar bazinnetje

Diony zoals je  ziet is de tas waarin je tante Noi mee neemt is al in beslag genomen door zoe

Caroline met haar hondje farah, het klikt duidelijk.

Ja normaal lopen is er hier in huis niet meer bij, ze liggen, hangen of lopen voor je voeten.

Game over voor Lobke!

Vandaag zijn de pups mee geweest op visite bij oma waar mijn neefjes ook waren, feestje voor pups maar ook voor mijn neefjes. Liggen er kranten op de vloer om hun behoefte op te doen, damestoillet in dit geval. Doen ze het uitgerekend op de krant die opa nog moet lezen. Ja, ze kunnen nog geen datum lezen.

 Dinsdag 26 januari

Gisteravond ben ik met Luna en Noi naar de nieuwe baasjes van Luna geweest. Luna blijft wat langer ivm vakantie van de baasjes, om Luna toch al wat te laten wennen aan haar nieuwe omgeving ben ik naar hen toe gegaan en heb Noï mee genomen in de tas waar ze in gaat als ze naar Athene vertrekt. Berekoud was het buiten, maar wat een warm welkom!! Ondanks dat Luna nog een maand bij ons blijft,  staat alles al klaar. Ze ging dan ook meteen op onderzoek uit en Noï zette het hele huis op stelten! Diony je kunt je lol op hoor, wat een ontdeugende meid is ze maar zo leuk! Luna verkende de kamer, speelde met de meiden, werdt geknuffeld en viel uiteindelijk met haar hoofdje op haar nieuwe knuffel in slaap. Ach dacht Noï in mijn eentje kan ik het ook gezellig maken en rende een  paar rondjes door de kamer en probeerde mijn handtas open te maken, kroelde nog even met de kraamvisite. De hele buurt is in verwachting van de kleine Luna en de buurvrouwen en meisjes kwamen even een kijkje nemen. De hondjes genoten van de belangstelling en aandacht.

 Luna onderzoekt haar bench die al voor haar klaar staat.

 Noï komt ook even kijken.

Een zwart/wit hondje op een zwart kleed met een witte knuffel!

Luna slaapt, Noï probeert haar wakker te maken of haar knuffel af te pakken.

Dan ga ik maar kijken of iemand anders met me spelen wil.

Uiteindelijk valt ook Noï in een diepe slaap.

Voor het slapen nog even knuffelen met haar puppy, Carmen telt af maar de rest van het gezin ook. Wat ben ik blij dat deze mensen mij hebben gevonden en mijn kleine knuffel hier komt te wonen waar ze zonder enige twijfel een goed leven krijgt.

De pups worden met de  dag brutaler en proberen hun grenzen te verleggen, ze durven zelfs met zijn vieren Zoë uit te dagen. Door de voor pootjes en staartjes kwispelend omhoog blaffen ze naar haar en als ze gromt rennen ze weg om vervolgens weer opnieuw te beginnen. Hun puppy ren staat er alleen nog voor als ik weg ben. Ze spelen behoorlijk wild met elkaar en vallen vervolgens weer als een blok in slaap, soms gaan ze uit zich zelf hun ren in of zoeken een mand of kleed op waar ze hun tukje maken. Langzaam komt de dag dichter bij dat ik afscheid moet gaan nemen van de eerste pup. Ik weet dat ik mensen er heel gelukkig mee maak, maar of je wilt of niet je gaat van ze houden elke dag een beetje meer. Het maakt het draaglijk dat ik weet dat ze echt goed terrecht komen en ik hoop ook dat ik de verwachtingen die de mensen hebben en mij hun vertrouwen schenken in deze rare honden wereld kan waar maken. In ieder geval probeer ik ze alles mee te geven om door een goede start de kans op een gezond en leuk leven zo groot mogelijk te maken. Vanmiddag was ik even op bed gaan liggen, moest even op mijn buik om mijn rug te ontlasten en aangezien ik ook moest sporten vanmiddag wilde ik even rusten. Ollie sprong op mijn bed en gaf me 2 likjes over mijn oog en vleide zich tegen me aan. Alsof hij me wilde zeggen, het komt wel goed! De liefde die de honden me elke dag schenken trekken me door de diepste dalen, maarrrrrrrrrrrrrrr eerlijk is eerlijk, echt zin om zo weer de kou in te gaan voor het laatste rondje Brrrr..........

Zaterdag31 januari

s´morgens luiken omhoog en wat zie ik, een witte deken bedekt het uitzicht. Boven het slot schijnt een zonnetje. Even twijfel ik, nog nooit met pups in de sneeuw geweest. Ze zijn acht weken en hebben al een behoorlijk vachtje. Ik besluit met de pups naar buiten te gaan. In het slotbos laat ik ze uit de draagtas en alsof ze niet anders gewend waren speelde ze in de verse sneeuw.  Poseren zit er niet in, maar rennen en vliegen door de  sneeuw. Af en toe een hapje. Ook voor Abay was het genieten. Het zonnetje verdween en opnieuw begon het te sneeuwen. Ik wilde de fotosessie/uitje in de sneeuw niet te lang laten duren om de pups niet te erg af te laten koelen en nat te laten worden. Dus na een kwartiertje weer in de tas en terug naar huis.

Zondag 31 januari

Ruim acht weken en de pups drinken nog steeds bij moeder, dit heb ik nog  niet eerder mee gemaakt. Arme Abayomi! Ze zijn zo wilt en zetten het hele huis op stelten. Niets of niemand is veilig. Ben bang dat het temprament van Umi goed is doorgegeven.

Woensdag 7 februari

Eindelijk was het dan zover, lobke ging naar haar nieuwe baasjes. Wat duurt wachten lang, voor mij zoals altijd een emotioneel moment, maar wat een stralende gezichten. Lobke werd opgehaald vlak voor ik naar het werk moest, toen ik uit het werk kwam stond er nog een glas cola op het aanrecht en een kop koffie onder het senseo apparaat. Oeps door de zenuwen ben ik vergeten mijn gasten hun drinken te geven. Terwijl ik nog wel zo verwend ben met een prachtige bak met narcissen. Gelukkig gaat het goed met Lobke en lijkt ze haar draai te hebben gevonden bij de familie Dessens. Heel veel geluk en plezier met jullie kleine Lobbes!

Vrijdag 5 februari

Vandaag met de drie nog aanwezige pups naar de dierenarts geweest. Voor de 2e keer geënt en klinisch onderzocht. Alle drie kregen ze de opmerking prima pup in hun pasport mee! Abay ook meteen laten onderzoeken en ze is in top conditie, ondanks dat zelfs nu de pups nog af en toe een poging wagen om bij haar te drinken is ze weer in haar oude vorm, behalve haar vacht maar wat kan je  verwachten met die wildebrassen die moeders aan haar staart, oren en haren over de vloer slepen.

Zondag 7 februari

Gisteren Noï in bad gedaan en mooi gefohnt. Vandaag de grote dag, eindelijk wordt het lange wachten van Diony beloond. Om twaalf uur had ik op schiphol met de oom en tante van Diony afgesproken die Noï naar Athene brengen. Natuurlijk was ik veel te vroeg, dus we hadden nog genoeg tijd om even te kussen en te knuffelen. Bij de balie waar ze moesten inchecken ging ik zitten wachten en werd meteen herkend. Zoveel hondjes zie je niet op schiphol en zeker niet van die kleine pluizenbolletjes. Als het goed is zit Noï nu hoog in de lucht en is ze onderweg.

De vlucht van Noï is voorspoedig  verlopen, ze heeft het grootste gedeelte geslapen. Ondanks de rare drukke dag voor haar, voelde Noï zich meteen thuis. Inmiddels heb ik de eerste foto´s uit Athene ontvangen en weet ik dat het goed is............... Dino het hondje van Agnes is 17 jaar en zal wel moeten wennen aan deze drukke dame. Hopelijk worden ze dikke vriendjes.

 Dinsdag 9 februari

Puppy loos!!! Vanmiddag is Luna weer uit logeren bij haar nieuwe baasjes. Tot na hun vakantie hebben we een soort van co-baasjesschap. Farah is vandaag door haar nieuwe baasjes opgehaald en woont vanaf nu in Brussel. Haar nieuwe naam is Fu Chi. Ze is dus foetsie! Maar ik zal haar zeker terug zien. Bij Carolien en haar  gezin krijgt ze een heerlijk leven en wordt ze goed verzorgt. Geen twijfels over. Met Noï gaat het ook super in Athene dus de pups maken het goed. Mijn woonkamer wordt weer gewoon woonkamer i.p.v. een groot hondenhok. Het is goed zo. Alle pups hebben het getroffen met hun nieuwe baasjes en dat voelt goed. Natuurlijk heb ik nog af en toe een nat oog, of een traan over mijn wang, maar de hondjes maken het super!

Zoals jullie kunnen zien is Noï al aardig ingeburgerd in Athene. Wat een prachtig stel en geweldig hoe het gaat.  Onze kleine boef doet het super en natuurlijk ben ik daar super trots op.

Zondag 28 februari

Een heerlijke week vakantie gehad, lekker tot rust gekomen in Burgh Haamstede. Helaas was het weer teleurstellend. Samen met Eric genoten van de extra tijd dat kleine luna nog bij ons was. Een kadootje. Abay kwam pas met 10 maanden bij ons en het lijkt alsof we haar nu als pup mee maken. Het is een kopie van haar moeder met haar vrolijke karakter stal ze elke dag een stukje meer van ons hart. Je weet dat je een soort van beveiliging moet inbouwen om het niet nog moeilijker te maken om afscheid te nemen, in dit geval volledig mislukt. Luna heeft haar plekje binnen de roedel ingenomen en zich volledig aangepast. Ze weet precies wat en bij wie ze wat kan uithalen. De band tussen haar en haar moeder is heel hecht. Haar vader gaat haar eindelijk leuk vinden en speelt met haar. Zoë maakt haar duidelijk waar haar plaats is. Er wordt gespeeld met Luna wanneer zij daar zin in heeft en niet andersom. Ollie wast haar elke dag en vergeet haar daarna af te drogen. Max vindt haar nog steeds niet leuk, maar accepteerd haar en moppert als ze in haar enthousiasme weer eens op hem springt of te dicht bij komt. Charlie weet niet of ze haar nou leuk moet vinden of niet. Één ding is zeker, ze hoort erbij. Als het weer het toelaat, gaat ze mee buiten wandelen en de ohhh´s en ach´s zijn niet van de lucht, mensen zijn vertederd door haar verschijning en hoe ze mee dribbelt tussen de andere honden. Ik glim van trots door alle complimenten. Ik weet dat Luna het super gaat krijgen bij Ben, Sandy, Amanda en Carmen. Ze hebben haar enorm gemist tijdens hun vakantie en tellen af. Eric en ik gaan haar missen en nog meer dan anders zullen we behoorlijk verdrietig zijn. Zeer regelmatig krijg ik de vraag hoe kan je dit. Ik zou geen afscheid kunnen nemen. Wij ook niet, we zijn er ziek van. Een grote troost is dat de nieuwe baasjes enorm blij zijn en dat ik ook nadat ze bij ons weg zijn gegaan regelmatig mooie complimenten mag ontvangen over hoe de hondjes gesocialiseerd zijn en hoeveel geluk en plezier ze in het leven van hun nieuwe baasjes brengen. Elke keer weer raak ik daar door ontroerd, helaas gebeuren er ook minder leuke dingen waar ik dan ook erg mee zit. Ook als de pups zijn uitgevlogen, blijven ze toch een beetje mijn hondjes. De kraamkamer is bijna leeg, ik kijk terug met gemengde gevoelens. De eerste weken bang om een pup te verliezen, daarna het genieten en weten dat de pups goed terecht komen. Mijn rug hielp niet mee, gelukkig was Abayomi weer een topmoeder en nam ze het grootste deel van de zorg op zich. Abayomi is er goed aan toe en zal Luna missen. Gelukkig heeft ze haar andere maatjes die haar afleiding bezorgen. Ook met Noï, Lobke, Fu Chi gaat het goed. Wat dom dat ik mijn camera vergeten ben, afgelopen week waren er prachtige momenten om vast te leggen. Helaas!